ตอนที่ 197 เงินสองเฉียนกับข้าวหนึ่งโต่ว
รอยยิ้มแห้งๆ บนใบหน้าของหญิงชราชะงักค้าง “เถี่ยหนิว ถึงอย่างไรพวกเราก็เป็นครอบครัวเดียวกัน หักกระดูกแล้ว เส้นเอ็นก็ยังเชื่อมกันอยู่ เมื่อก่อนสะใภ้รองอย่างข้าไม่ดีเอง แต่ข้าไม่มีหนทางอื่นแล้ว ในบ้านของข้าผ่านแต่ละวันไปอย่างไรคนอื่นไม่รู้ แต่เจ้าก็ยังไม่รู้อย่างนั้นหรือ แต่ไหนแต่ไรพวกข้าล้วนขัดสน ดังนั้นตลอดเวลาที่ผ่านมาจึงไม่ได้ช่วยเหลืออะไรเจ้าเลย วันนี้ข้าก็จนใจนัก จนถึงขั้นต้องเอ่ยปากกับเข้า ปกติแล้วข้าก็ไม่เคยขอร้องเจ้าไม่ใช่หรือ”
ไป๋เถี่ยหนิวแค่นหัวเราะ “ทั้งชีวิตนี้ของข้า ไป๋เถี่ยหนิวเคยขอร้องเจ้าอยู่สองครั้ง แล้วเจ้าเคยช่วยข้าสักครั้งหรือไม่ ช่างเถอะ อย่าได้พูดเรื่องในอดีตอีกเลย ข้าก็ไม่มีเวลาจะพูดไร้สาระกับเจ้าเหมือนกัน เอาเป็นว่าข้าไม่ให้ยืมข้าว แต่ถึงอย่างไรเจ้าก็เป็นน้องสะใภ้รองของข้า หากเจ้ายอมออกเงินซื้อ ข้าจะยอมพิจารณาสักหน่อย”
ในใจของหญิงชราโมโหนัก ทว่าก็ไม่ได้แสดงอารมณ์นั้นออกมา ใครใช้ให้นางตกอยู่ในที่นั่งลำบากกัน
“เช่นนั้นตั้นหนึ่งราคาเท่าไร” หลิวซื่อถาม
“ตั้นหนึ่ง?” ระดับเสียงของไป๋เถี่ยหนิงเพิ่มขึ้นมาทีเดียว แม้กระทั่งเกินความจำเป็นอยู่บ้าง
“ข้าไม่มีเงินซื้อถึงตั้นหนึ่งหรอก วันนี้เข้าไปซื้อในเมืองทั้งหมดสองโต่ว หนึ่งโต่วสองเฉียน หากเจ้าต้องการ ข้าจะตักโต่วหนึ่งให้เจ้า ข้าเดินทางนั้นช่างเถิด ใครใช้ให้เจ้าเป็นน้องสะใภ้รองของข้
