ังแล้วเกือบจะเป็นลมสลบไป “เจ้าว่าอย่างไรนะ สิบตำลึงเงินถูกคนปล้นไปหรือ”เขาชี้ไปที่ใบหน้าบวมเป่ง “ใช่ ไม่เช่นนั้นข้าคงไม่บาดเจ็บจนมีสภาพเช่นนี้”หลิวซื่อชี้เจ้ารอง พลางกล่าวว่า “เหตุใดมีแต่เจ้าที่บาดเจ็บจนมีสภาพเช่นนี้ ส่วนน้องรองกลับไม่บาดเจ็บแม้สักนิด” สองพี่น้องพบโจรด้วยกัน ไม่มีทางที่เจ้าใหญ่จะถูกซ้อมอยู่คนเดียวแน่! เรื่องนี้ไม่ได้เรียบง่ายเช่นที่เจ้าใหญ่เล่าแน่!
ตอนที่ 192 เจ้าใหญ่หัวหมู
เจ้ารองวิ่งอย่างเร็วรี่อยู่พักหนึ่ง ในใจของเขารู้สึกหวาดกลัวมาก มือหนึ่งกำเงินตรงหน้าอกจนแน่นขนัด นี่เป็นฟางช่วยชีวิตเส้นสุดท้ายของสกุลไป๋ หากให้คนแย่งไปได้ แล้วพวกเขาจะใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างไร
และอาจจะวิ่งด้วยความร้อนใจจนเกินไป เขาจึงสะดุดกิ่งไม้ท่อนหนึ่ง ทำให้ล้มคว่ำลงกับพื้นอย่างแรง ครั้นเขาทนความเจ็บตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาได้ ถึงพบว่าไม่มีใครตามหลังเขามาเลย
เงาของเจ้าใหญ่ก็ไม่เห็นเช่นกัน ถึงอย่างไรก็เป็นพี่น้องกันแท้ๆ นี่ทำให้เขารู้สึกเป็นห่วงอย่างยิ่ง ทว่าเขาก็ไม่กล้าจะย้อนกลับไปหาพี่ชาย และไม่อาจกลับไปทั้งเช่นนี้ จึงหาพงหญ้าลึกลับเพื่อซ่อนตัว
ไม่รู้ว่าซ่อนตัวอยู่นานเท่าไร ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง จนแล้วจนเล่าก็ยังไม่เห็นเงาของเจ้าใหญ่ เขาหวั่นกลัวอย่างยิ่ง เจ้าใหญ่คงไม่ถูกสองคนนั้นตีตายกระมัง
จะเป็นไปได้อย่างไร
ขณะที่กำลังทรมานใจเหมือนมดบนหม้อร้อนๆ ทันใดนั้นก็มีเสียงฝีเท้าดังมาแต่ไกล เขารีบซ่อนตัวเ
