ตอนที่ 185 ความลับ
เมิ่งหนานแบมือ “บอกเรื่องนี้กับข้าไปก็ไม่มีประโยชน์ ข้าจัดการเรื่องนี้ไม่ได้ ให้พวกเขาไปหาใต้เท้ากู้เถอะ” เขาเป็นแค่ผู้ตัดสินคดีเล็กๆ เรื่องบางเรื่องที่จัดการในทุกวันนี้ก็เหนือขอบเขตที่เดิมทีเขาควรจะทำแล้ว เรื่องผู้ประสบภัยนี้เกี่ยวข้องกับหลายๆ ฝ่าย เขาไม่มีสิทธิอะไรจะไปจัดการ
…
ระหว่างทางกลับหมู่บ้านหวงถัว จู่ๆ หูเฟิงก็รู้สึกแปลกๆ ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งโมโห จึงหยุดม้าโดยพลัน แล้วหมุนกายลอดเข้าไปในรถ
ไป๋จื่อกำลังพิงอยู่ในรถ สะลึมสะลือ เมื่อรถม้าหยุดลงอย่างกะทันหันเช่นนี้ นางไม่ทันได้ตั้งตัวสักนิด ร่างกายจึงทิ่มไปข้างหน้าตามความหนืด ตัวพาดอยู่บนแท่นที่นั่งในรถดังโครม ในจมูกมีของเหลวร้อนไหลออกมาสายหนึ่ง อีกทั้งยังมึนศีรษะอีกด้วย
ตอนที่หูเฟิงลอดเข้ามา เขาเห็นนางเลือดกำเดาไหลพอดี จึงตกใจจนสะดุ้งโหยง ความโกรธเกรี้ยวในใจพลันหายไปไม่เห็น ก่อนจะรีบแย่งผ้าเช็ดหน้าในมือนางมา ช่วยนางปิดจมูกไว้
ไป๋จื่อเงยหน้าขึ้น พลางเหล่มองเขา “นี่ เหตุใดเจ้าถึงหยุดรถ หยุดรถอย่างกะทันหันเช่นนี้ หากเกิดขึ้นอีกสักสองครั้ง ข้าไม่หน้าทิ่มตายอยู่ในรถเลยหรือไร”
หูเฟิงเห็นนางพูดด้วยความโมโหอย่างยิ่ง อาการไม่ได้ย่ำแย่อย่างที่คิด เขาจึงวางใจลงได้เล็กน้อย ก่อนจะคิดถึงเป้าหมายที่ตนเองหยุดรถขึ้นมาได้ เขาพลันทำหน้าเคร่ง ขมวดคิ้วกล่าว “เจ้าบอกว่าจะรีบช่วยข้ารักษาอาการความจำเสื่อม แท้จริงแล้วเจ้าพูดจริงๆ หรือว่
