ตอนที่ 179 ไก่งามเพราะขน
ไป๋จื่อผอมบางเช่นนี้ เมื่อตัวเปียกปอนขึ้นมาแล้ว หากไม่เปลี่ยนใส่เสื้อผ้าแห้ง จะต้องตากลมจนจับไข้แน่นอน
นางโบกมือ “ข้าไม่เป็นไรเจ้าค่ะ พี่เมิ่ง ท่านมีเสื้อผ้าที่เหมาะกับหูเฟิงหรือไม่ หาให้เขาสักชุดด้วยนะเจ้าคะ”
เมิ่งหนานพยักหน้า “มีสิ ขนาดตัวข้ากับหูเฟิงใกล้เคียงกัน ใส่ของข้าก็ได้ รีบเข้าไปเถอะ”
หูเฟิงอิดออดอยู่บ้าง ถึงแม้เสื้อผ้าจะเปียกโชก เขาก็อยากใส่เสื้อผ้าของตัวเองมากกว่า แต่ทนสายตาจู่โจมของไป๋จื่อไม่ไหว จึงทำได้เพียงตามเมิ่งหนานเข้าไปในเรือนอย่างจนใจ
เมิ่งหนานหยิบชุดชั้นในผ้าไหมทั้งตัวออกมาจากในตู้เสื้อผ้าของตนเอง จากนั้นก็เป็นเสื้อตัวกลางสีฟ้าคราม และเพราะตอนนี้เป็นช่วงฤดูร้อน ชุดคลุมด้านนอกจึงเป็นผ้าโปร่งบ้างปักลายเมฆ ทั้งงดงามและเบาบาง เป็นรูปแบบที่เมิ่งหนานชอบที่สุด และเป็นเสื้อผ้ามาตรฐานของคุณชายตระกูลสูงศักดิ์
เขามีแถบคาดเอวเต็มตู้ หลากสี หลายรูปแบบ สุดท้ายเขาเลือกแถบคาดเอวที่มีสีใกล้เคียงกับสีครามออกมา รวมถึงรองเท้าที่เพิ่งทำขึ้นใหม่คู่หนึ่งด้วย
ใต้เท้าเมิ่งส่งเสื้อผ้า รองเท้า และแถบคาดเอวให้หูเฟิง กำลังคิดจะสอนเขาสวมใส่ ถึงอย่างไรเสื้อผ้าเหล่านี้ก็ไม่เหมือนกับเสื้อผ้าหยาบที่เขาใส่เป็นปกติ ต้องอธิบายวิธีสวมใส่อย่างแน่นอน
แต่หูเฟิงกลับปลดแถบคาดเอวแล้ว เขากล่าวกับเมิ่งหนานว่า “เจ้าจะไม่หลบไปสักหน่อยหรือ”
เมิ่งหนานแค่นหัวเราะ “พูดเหมือนข้าอยากจะดูเ
