ตอนที่ 175 วันดี
เห็นเมิ่งหนานยอมพูดจาแล้ว กู้ซีจึงรีบเข้ามาใกล้ด้วยความดีใจ “พี่เมิ่ง ข้าได้ยินคนในครัวพูดกันว่าสองวันนี้ท่านไม่ค่อยกินข้าว จึงลงครัวทำอาหารติดมือมาให้ท่านสองสามอย่าง” นางกำชับสาวใช้ด้านหลังให้วางกล่องอาหารไว้บนโต๊ะ ส่วนตนเองเข้าไปใกล้เมิ่งหนานอีก “พี่เมิ่ง ข้าว่าท่านได้รับบาดเจ็บคราวนี้ ใบหน้าดูซูบผอมลงไปมากเลยนะเจ้าคะ”
เมิ่งหนานพยักหน้า “ขอบคุณคุณหนูกู้ที่เป็นห่วง เช่นนั้นเจ้าวางอาหารไว้แล้วกลับไปก่อนเถิด เดี๋ยวข้าหิวจะกินเอง ตอนนี้ข้าอยากพักผ่อน”
เดิมทีกู้ซีอยากอยู่กับเขา มองดูเขากินอาหารสักหน่อย ทว่าเมิ่งหนานกล่าวส่งแขกเช่นนี้ นางก็ไม่อาจรั้งรอไม่ไปได้ ทำได้เพียงนำสาวใช้จากไปอย่างไม่เต็มใจ
องครักษ์จินมองกับข้าวสามอย่าง น้ำแกงหนึ่งอย่างที่วางอยู่บนโต๊ะอาหาร แล้วมองม้วนจีตั้นปิ่งที่อยู่ในมือ ยิ้มกล่าวว่า “คุณชาย ในเมื่อคุณหนูกู้นำน้ำใจมาให้ เช่นนั้นม้วนจีตั้นปิ่งนี้ให้ข้ากินดีกว่ากระมัง”
“ฝันไปเถอะ!” เมิ่งหนานลุกขึ้นไปแย่ง แต่ใครจะคิดว่าลุกขึ้นอย่างกะทันหันเช่นนี้ ตัวเขาเองจะสะดุดชายกางเกง ล้มลงบนพื้นอย่างแรง และที่น่าเวทนายิ่งกว่านั้นก็คือ เมื่อครู่ไป๋จื่อเข้ามาไม่ได้ถอดรองเท้า พื้นรองเท้าของนางไม่รู้ว่าเปื้อนอะไรมาบ้าง ทำให้มีรอยดำๆ อยู่บนพื้นเกลื่อนไปหมด ตอนนี้รอยพวกนั้นเปื้อนจมูกของเมิ่งหนานจนหมดสิ้น ครั้นดมดูแล้วก็มีกลิ่นคล้ายกับมูลวัว ‘สดใหม่’…
…
หลังจากไป๋
