จื่อออกจากที่ว่าการอำเภอ และกลับมาถึงหมู่บ้านหวงถัว นางก็ขังตนเองอยู่ในเรือน ขีดเขียนอยู่บนกระดาษไม่ยอมหยุด
สำหรับนางแล้ว เมิ่งหนานบาดเจ็บไม่สาหัสนัก เพียงต้องทำการผ่าตัดเชื่อมเอ็นข้อมืออย่างง่ายก็เท่านั้น หลังจากเย็บปิดบาดแผลแล้วพักฟื้นอย่างเหมาะสม เขามีความเป็นไปได้ที่จะกลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อนอย่างสมบูรณ์ ถึงแม้จะไม่อาจสมบูรณ์เต็มที่ดังเดิม แต่อย่างน้อยก็ฟื้นคืนกลับมาได้แปดส่วน
นี่เป็นการผ่าตัดเล็ก ทว่าในสถานที่เช่นนี้ นางไม่มีอุปกรณ์ผ่าตัดใดที่สามารถใช้ได้ จึงไม่อาจดำเนินการเย็บแผลให้เมิ่งหนาน
นางวาดแบบอุปกรณ์ที่ต้องการบนกระดาษ แต่ไม่มั่นใจว่าในโลกนี้จะมีผู้ใดทำสิ่งที่นางต้องการได้
มีสุภาษิตว่าไว้ เงินหนึ่งเหวินสร้างความลำบากให้วีรบุรุษ[1]
ตอนนี้นางก็ถูกเข็มเย็บหนึ่งเล่ม และด้ายเย็บหนึ่งเส้นทำให้ลำบากเช่นกัน
เข็มเย็บนับว่าหาง่าย แต่ด้ายเย็บจะทำอย่างไรดี ใช่ว่าด้ายอะไรล้วนใช้ได้ หากไม่ระวังจนทำให้เกิดการติดเชื้อ เช่นนั้นก็นับเป็นเรื่องใหญ่ ยิ่งจัดการยากทีเดียว
หากนางนำกล่องปฐมพยาบาลที่ใช้ในโรงพยาบาลมาด้วยก็คงดี ภายในนั้นมีอุปกรณ์ทุกอย่างครบครัน ทำการผ่าตัดขนาดเล็กได้ ไม่น่ามีปัญหาอะไรแม้สักนิด
นางเป็นกังวลจนถึงกลางดึก แต่ก็ยังคงคิดวิธีจัดการเรื่องด้ายเย็บแผลไม่ได้
ลมยามค่ำคืนกลางฤดูร้อนพัดม่านผืนเล็กขึ้น ดวงจันทร์กลมโตลอยคว้างอยู่เหนือท้องฟ้าทางตะวันออกของหมู่บ้าน
ดูท่าวันนี้จะ
