เป็นวันขึ้นสิบห้าค่ำ!
ขึ้นสิบห้าค่ำ เป็นวันที่ดีจริงๆ นางพลันนึกถึงวันที่ตนเองเข้าสู่แคปซูลนอนหลับเพื่อเริ่มเดินทางด้วยจิต นั่นก็เป็นวันขึ้นสิบห้าค่ำเช่นกัน และเป็นวันที่พระจันทร์ลอยอยู่สูงที่สุด
ไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วเกิดอะไรขึ้นในศตวรรษที่ยี่สิบสาม เหตุใดจู่ๆ นางถึงมายังโลกใบนี้ ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างกะทันหันนัก จนนางไม่ได้เตรียมใจเลยสักนิด
โชคดีที่นางชินกับชีวิตที่นี่แล้ว และนางมีครอบครัวที่ใส่ใจนางอย่างแท้จริง มีเพื่อน มีความหวังในชีวิต
นางค่อยๆ รู้สึกว่าตนเองพลันตกลงสู่เหวลึก ร่างกายจมดิ่งลงเบื้องล่างไม่ยอมหยุด ราวกับเข้าไปในหลุมดำที่ไร้จุดสิ้นสุด
จนกระทั่งมีเสียงดังโครม นางรู้สึกว่าตนเองตกถึงพื้นแล้ว หรือพูดได้ว่าตกลงบนเตียงนุ่มๆ หลังหนึ่ง
ครั้นลืมตาขึ้น แสงอาทิตย์แยงตาก็ทำให้นางต้องหลับตาลงอีกครั้ง
……….
ตอนที่ 176 ศตวรรษที่ 23 หลินหยางเธอกำลังฝันอย่างแน่นอน จะเป็นไปได้อย่างไร สิ่งที่เธอเพิ่งลืมตาขึ้นมาเห็น แท้จริงแล้วเป็นหลอดไฟเรียบๆ ที่คุ้นเคย มีเพียงศตรวรรษที่ยี่สิบสามถึงจะมีหลอดไฟเช่นนี้ไม่ใช่เหรอนี่มันเกิดอะไรขึ้น เธอสูดลมหายใจเข้าอย่างแรง กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อโรคพลันเข้าสู่โพรงจมูก นี้เป็นกลิ่นที่เธอคุ้นเคยที่สุด มีแต่ห้องพักคนไข้ในโรงพยาบาลถึงจะมีกลิ่นนี้เธอต้องฝันอยู่แน่นอน แต่ความรู้สึกนี้สมจริงเหลือเกิน สมจริงจนกระทั่งเธอรู้สึกได้ถึงของเหลวที่กำลังไหลผ่านเข็มเย็นเยียบ เข้
