รที่ส่งผลต่ออนาคต
“เอะอะอะไรกัน ข้าได้ยินเสียงของพวกเจ้าสองคนแต่ไกลเชียว”
ครั้นหลิวซื่อเห็นสามี นางก็ทำสายตาออดอ้อนในทันที พลางชี้ไปทางจางซื่อ “น้องสะใภ้นั่นแหละ ในบ้านไม่มีข้าว ไม่มีผักก็ไม่บอกกล่าวให้เร็ว เพิ่งจะมาพูดเอาป่านนี้ นี่มันกี่ยามกันแล้ว นางจงใจชัดๆ ข้าต่อว่านางสองคำ นางตอกกลับใส่ข้าสิบคำ เจ้าว่าน่าโมโหหรือไม่เล่า”
แน่นอนว่าน่าโมโห!!
กระนั้นถึงอย่างไรเจ้าใหญ่ก็เป็นบุรุษ เขาไม่อาจข้องเกี่ยวระหว่างกันโต้เถียงของสตรีได้ จึงยื่นหน้าไปกวาดสายตามองก้นถังที่ว่างเปล่า ก่อนจะขมวดคิ้ว “เพิ่งจะมากินหมดเอาป่านนี้ บังเอิญกินหมดเวลานี้หรือนี่”
หญิงชราไม่เข้าใจ “เจ้าใหญ่ เจ้าหมายความว่าอย่างไร อะไรเรียกว่าเพิ่งจะมากินหมดเอาป่านนี้ กินหมดวันนี้แล้วอย่างไร”
เจ้าใหญ่พลันกล่าว “ท่านแม่ ท่านไม่รู้หรือ เมื่อครู่ข้าคุยกับคนด้านนอก รู้มาว่าราคาข้าวในเมืองของพวกเราสูงขึ้นเป็นเท่าตัว เพิ่งจะขึ้นราคาวันนี้เอง ท่านว่าหากพวกเรากินข้าวหมดเร็วกว่านี้สักสองวัน ไปซื้อข้าวในเมืองคงจะไม่เจอเรื่องเช่นนี้ใช่หรือไม่”
