เช่นกันเป็นไปตามคาด หูเฟิงเม้มปากในทันที รอยยิ้มจางที่มุมปากหายไปอย่างไร้ร่องรอยในพริบตานั้น สีหน้าบูดบึ้งขึ้นมาอีกครั้ง ส่วนในแววตามีความอึดอัดวางตัวไม่ถูกปรากฏให้เห็นอยู่เลือนรางออกจากเมืองมาไกลแล้ว หนทางย่ำแย่ขึ้นเรื่อยๆ รถเทียมวัวมุ่งไปข้างหน้าช้าลง เพื่อประหยัดแรงวัว และให้รถเดินหน้าเร็วขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย หูเฟิงและท่านลุงบังคับรถจึงไปดันด้านหลัง ส่วนไป๋จื่อรับผิดชอบลากอยู่ข้างหน้า
ตอนที่ 138 อยากกินเกี๊ยว
เขาคิดว่าห้าสิบตำลึงนี้จะทำให้ไป๋จื่อตกใจ แต่ใครจะรู้ว่านางได้ยินแล้วกลับตาเป็นประกาย บ้านตรงหน้านี้ไม่เล็กเลย แต่ใช้เงินเพียงห้าสิบตำลึงเท่านั้น อาคารหลังเล็กสองชั้นของนางคิดดูแล้วก็ไม่ได้ใหญ่เท่านี้ ท่าทางไม่ต้องใช้ถึงห้าสิบตำลึงหรอก
ไป๋จื่อถามชายหนุ่มว่า “ท่านเป็นหัวหน้างานหรือ”
ชายหนุ่มส่ายหน้า “ข้าไม่ใช่หัวหน้างาน พ่อของข้าต่างหากที่เป็นหัวหน้างาน แต่หากเจ้าต้องการสร้างบ้าน จะบอกข้าไว้ก็เหมือนกัน”
เด็กสาวปรบมือ “เช่นนั้นดียิ่งนัก ข้าจะได้ไม่ต้องลำบากมาก เอาอย่างนี้ ข้าอยู่ที่หมู่บ้านหัวถัว ชื่อว่าไป๋จื่อ หากท่านมีเวลาก็พาท่านพ่อของท่านไปหาข้าที่หมู่บ้านหวงถัว ข้าจะวาดภาพบ้านให้เรียบร้อย ถึงตอนนั้นพวกท่านค่อยดูว่าทำได้หรือไม่ หากทำได้ค่อยตกลงราคากัน”
ชายหนุ่มดีใจยิ่งนัก บ้านตรงหน้าใกล้จะเสร็จแล้ว ท่านพ่อกำลังกลัดกลุ้มว่าไม่มีงานชิ้นต่อไป เหล่าพี่น้องที่ทำงานด้วยกันล้วนเ
