ูจ่างหลินพยักหน้า “เจ้าพูดมาเถอะ”
“ท่านลุงหู ท่านช่วยข้าบอกท่านแม่ ว่าตอนที่ข้าไม่อยู่ ไม่ว่าคนสกุลไป๋จะมาหานาง แลพูดอะไรกับนาง ก็อย่าได้รับปากเด็ดขาด ไม่ว่าอะไร ทุกอย่างต้องรอให้ข้ากลับมาก่อนค่อยตัดสินใจ”
ท่านลุงหูรู้เรื่องที่นางกังวลอยู่แล้ว จึงรีบพยักหน้า “ได้ อีกเดี๋ยวข้าจะไปบอกให้ เจ้าไปอย่างวางใจเถอะ ระหว่างทางก็ระวังด้วย”
รถเทียมวัวลากนางและหูเฟิงออกจากหมู่บ้านหวงถัวไป ขณะที่รถเพิ่งจะออกจากหมู่บ้าน หลิวซื่อที่ซักผ้าอยู่ริมแม่น้ำก็รีบร้อนยกกะละมังไม้กลับไปที่สกุลไป๋
“ท่านแม่ นางเด็กน่าตายไป๋จื่อไปแล้วเจ้าค่ะ ดูท่าทางจะเข้าเมือง หูเฟิงก็ตามนางไปด้วย” หลิวซื่อเข้าไปกระซิบที่ข้างๆ หูของแม่สามี
……….
ตอนที่ 130 จ้าวหลานของพวกข้าอยู่หรือไม่?หญิงชรามีสิหน้ายินดีโดยพลัน “สวรรค์ช่วยข้าจริงๆ แต่ไหนแต่ไรจ้าวหลานว่าง่าย นางเด็กน่าตายไป๋จื่อไม่อยู่ พวกเราไปหานางโดยตรงก็ได้ เหอะ…ไม่ว่าอย่างไรข้าก็เป็นแม่สามีนางมาสิบหกว่าปี สามีที่ตายไปของนางก็คลานออกมาจากท้องของข้า หากข้าพูดกับนางดีๆ สักสองสามคำ นางจะไม่รับปากได้หรือ?”หลิวซื่อรีบรับคำ “นั่นแน่นอนอยู่แล้วเจ้าค่ะ เมื่อก่อนนางเชื่อฟังคำของท่านที่สุด ท่าทางคราวนี้ก็เหมือนกัน”จางซื่อกำลังเข้ามาจากด้านหลังลานบ้านพอดี เห็นแม่สามีและหลิวซื่อมีท่าทางกระหยิ่มยิ้มย่อง ในใจรู้ว่าสองคนนี้จะต้องมีแผนการอะไรแน่นอน จึงหมุนตัวเข้าเรือนไปหญิงชราก็เห็นนางเช่
