ตอนที่ 121 หมอซ่ง
ที่แท้เป็นเช่นนี้นี่เอง
เมิ่งหนานมององครักษ์จิน ฝ่ายหลังสายหน้าพร้อมทำหน้าตาตื่นกลัว “ไม่ได้ คุณชาย หวงไฉอยู่กับข้ามันเป็นสิบปีแล้ว ข้าไม่ยอมขายมันแน่”
เดิมทีเมิ่งหนานก็ไม่คิดจะขายหวงไฉ เพียงแค่มองเขาครั้งเดียว เขาจำต้องตื่นตัวขนาดนี้เลยหรือ
“แม่นางไป๋ หวงไฉนี้เป็นม้าคู่ใจขององครักษ์จิน คงจะขายไม่ได้ เอาเช่นนี้ดีกว่า ข้ากลับไปใช้ใบสั่งยาของเจ้า สามวันให้หลังหากใบหน้าของข้าดีขึ้น ข้าจะให้คนส่งม้ามาให้เจ้าตัวหนึ่ง ถือเป็นค่าจ้างและขอบคุณ เป็นอย่างไร” เมิ่งหนานกล่าว
ไป๋จื่อดีใจนัก ไม่ต้องใช้เงินซื้อม้านับว่าเป็นเรื่องดี นางย่อมไม่ปฏิเสธ ยิ่งไม่กว่านั้น นี่เป็นค่าตอบแทนที่นางควรจะได้
“ใต้เท้าจะทำดีแล้ว ก็ทำให้ถึงที่สุดเลยสิเจ้าคะ เชื่อมรถเตรียมไว้ให้ข้าเลย ข้าจะได้ไม่ต้องไปขอให้คนอื่นทำ”
องครักษ์จินหัวเราะออกเสียง “เด็กคนนี้ ยอมหยวนให้เจ้าเสียสามส่วน เจ้ากลับไม่ไว้หน้า ได้คืบจะเอาศอก!”
เด็กสาวยักไหล่ รอยยิ้มบนใบหน้าค่อยๆ ชัดขึ้น “ข้ากับใต้เท้าพบกันครั้งแรกรู้สึกถูกชะตา ใต้เท้าช่วยเหลือข้า ข้าก็ช่วยเหลือใต้เท้า คิดดูแล้วก็นับว่าเป็นสหายแล้วล่ะเจ้าค่ะ ระหว่างเพื่อน เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ใต้เท้าไม่ปฏิเสธหรอกกระมัง”
เมิ่งหนานก็ยินดีนัก เด็กคนนี้ช่างน่าสนใจขึ้นเรื่อยๆ จริงๆ
เขาชี้ใบหน้าของตนเอง “ข้ายอมรับเงื่อนไขของเจ้าก็ได้ แต่เจ้าอย่าได้ลืมเสียล่ะ นอกเสียจากใบหน้าของข้าจะด
