ของหญิงชรา ก่อนจะกล่าวเสียงเบา “ท่านแม่ พวกเราไปขอสงบศึกกับไป๋จื่อและจ้าวหลานกันเถอะเจ้าค่ะ”หญิงชราขมวดคิ้ว “ขอสงบศึก? ขอสงบศึกอะไร”
ตอนที่ 122 ขอสงบศึก
องครักษ์จินกล่าวอย่างมีน้ำโห “เดี๋ยวพยักหน้า เดี๋ยวส่ายหน้า เจ้าหมายความว่าอะไรกันแน่ ได้หรือไม่ได้ เพียงแค่คำพูดเดียว พูดให้เข้าใจไม่ได้หรือ”
หมอซ่งรีบกล่าว “เรียนใต้เท้า ไม่ใช่ว่าข้าพูดไม่เข้าใจ แต่ข้าก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แม้ใบสั่งยานี้จะยอดเยี่ยม ทว่าแต่ไหนแต่ไรไม่กล้าใช้ใบสั่งยาเช่นนี้ เพราะยังไม่เคยมีประสบการณ์ ไม่กล้าพูดออกมาขอรับ”
เมิ่งหนานแค่นหัวเราะ “เรียกเจ้าว่าหมอกำมะลอไม่นับว่าผิดเลย!” เขาหันไปกล่าวกับเจ้าของร้าน “หายาตามใบสั่งยานี้ ดูปริมาณให้ดี อย่าได้มากหรือน้อยไป ต้องจัดให้พอดี ไม่เช่นนั้นหากข้ากินไปแล้วเกิดปัญหา ต้องให้โรงสมุนไพรของเจ้ารับผิดชอบแน่”
เจ้าของร้านรีบตอบรับ หลังจากรับใบสั่งยาจากในมือของหมอซ่งมาแล้ว เขาก็รีบไปชั่งตวงยาตรงตู้ยาทันที
“ใต้เท้า หมอที่ออกใบสั่งยานี้ให้กับท่าน เป็นหมอที่ใดหรือขอรับ” หมอซ่งถามเมิ่งหนาน
“ถามทำไม” เมิ่งหนานเลิกคิ้ว
หมอซ่งตอบ “ออกไปสั่งยาเช่นนี้ได้ คนผู้นี้ย่อมใจกล้าและละเอียด เป็นหมอชื่อดังที่มีวิชาแพทย์ยอดเยี่ยม ข้ามีคำถามเกี่ยวกับใบสั่งยานี้เล็กน้อย หวังว่าจะได้รับคำชี้แนะจากหมอผู้นั้นบ้าง”
เบื้องหน้าของเมิ่งหนานปรากฏใบหน้าเล็กจ้อยที่เรียบเฉยของไป๋จื่อ ในความเรียบเฉยนั้นฉายแววเ
