หลัง ใบหน้าของท่านจะต้องหายเป็นปกติเจ้าค่ะ”องครักษ์จินพลันดีอกดีใจ “เจ้าพูดจริงหรือ”“เรื่องพรรค์นี้ข้าจะกล้าหลอกใต้เท้าได้อย่างไร อีกอย่างพิษที่ใต้เท้าถูกนี้ ก็ไม่ใช่พิษหายากอะไร หมอในเมืองเหล่านั้นก็มีวิธีคลายพิษชนิดนี้เช่นกัน เพียงพวกเขาระมัดระวังกับการใช้ยาจนเกินไป ทั้งยังกลัวการต้องรับผิดชอบ จึงไม่กล้าสั่งยาเต็มที่ ถึงได้ทำให้พิษที่ใต้เท้าถูกไม่บรรเทาเสียที” ไป๋จื่อยิ้มกล่าวเห็นนางพูดอย่างมีเหตุมีผลเช่นนี้ องครักษ์จินก็วางใจลงได้ในที่สุด คาดว่าเด็กสาวนางนี้ไม่กล้าพูดจาเพ้อเจ้อเช่นกัน[1] ต้นสะพานไม่ตรง ปลายสะพานย่อมเอียง อุปมาว่า เบื้องบนประพฤติตัวไม่เหมาะสม คนใต้บังคับบัญชาย่อมทำเรื่องไม่ดีตาม
ตอนที่ 116 ซาบซึ้ง
ความซาบซึ้งในใจเพียงเล็กน้อยอาจจะไม่สำคัญอะไรสำหรับเมิ่งหนาน ทว่านางก็ยังคงซาบซึ้งในน้ำใจของเขา
เรื่องบางเรื่องเขาไม่จำเป็นต้องทำโดยสิ้นเชิง แต่เขาก็ยังคงทำออกมา
เรื่องสกุลไป๋จบลงแล้ว ละครก็ดูจบแล้ว พวกชาวบ้านพากันแยกบ้าน บางคนกลับไปทำอาการที่บ้าน บางคนลงที่ดินทำงาน ไม่นานก็เดินหายกันไปหมดเกลี้ยง บรรยากาศจอแจกลายเป็นเงียบสงบขึ้นมา
เมิ่งหนานนำองครักษ์จินและเจ้าหน้าที่สองคนเดินออกมาจากในลานบ้านสกุลไป๋
จ้าวหลานและไป๋จื่อก้าวเข้ามาขอบคุณ “ขอบคุณใต้เท้าที่ตรวจสอบอย่างชัดแจ้ง และคืนความยุติธรรมให้พวกข้าสองแม่ลูก”
เมิ่งหนานโบกมือ “ไม่ต้องขอบคุณหรอก ข้ารับตำแหน่งก็เพื่อจัดการเร
