“มะ ไม่ต้องหรอกเจ้าค่ะ พวกข้าจะกล้ารบกวนใต้เท้าได้อย่างไร แค่เรื่องเล็กน้อยภายในบ้าน พวกข้าจัดการเองก็ได้เจ้าค่ะ” หลิวซื่อหัวเราะแห้งๆ พลางโบหมืออย่างต่อเนื่อง
“เรื่องเล็ก แต่นี่เป็นเงินที่พวกเจ้าสกุลไป๋หามาเกือบค่อนชีวิต ยิ่งเป็นเงินที่พวกเจ้าเตรียมให้บุตรชายคนโตใช้แต่งงานด้วย จะเป็นเรื่องเล็กได้อย่างไร” เมิ่งหนานมองหลิวซื่อคล้ายยิ้ม คล้ายไม่ยิ้ม “เอาล่ะ นำทางไป ข้าจะไปดูสถานที่เกิดเหตุหน่อย”
บัดนี้คนสกุลไป๋ลำบากใจจนยากจะพูด แม้กระทั่งคิดอยากตาย ตอนนี้ทำอย่างไรได้บ้าง
สถานที่แสดงละครย้ายจากสกุลหูไปที่สกุลไป๋ ไป๋จื่อและจ้าวหลานจะพลาดละครสนุกๆ ได้อย่างไร ย่อมตามไปด้วยอยู่แล้ว
เดิมทีหูเฟิงและหูจ่างหลินไม่ใช่คนที่ชอบเรื่องคึกคัก ทว่าวันนี้กลับตามไปด้วยอย่างผิดวิสัย ด้วยอยากดูว่าวันนี้จะสกุลไป๋จะรอดพ้นเงื้อมมือของใต้เท้าเมิ่งได้อย่างไร
……….
ตอนที่ 112 พู่หยก
เมิ่งหนานตามหญิงชราเข้าไปในเรือน เห็นนางหยิบหีบขนาดเล็กออกมาจากในกล่องไม้ใบใหญ่ที่ลงกุญแจไว้ด้วยตาตนเอง หีบขนาดเล็กนั่นก็ลงกุญแจไว้ด้วยเช่นกัน ส่วนกุญแจทั้งสองก็แขวนอยู่บนคอของนาง
