ล่าวตอบฝ่ายนายอำเภอเลิกคิ้ว “เอ๋ เจ้ามาร้องเรียนหรือ” คราวนี้นางถึงพบว่ามีเงาร่างสูงใหญ่สองสายยืนอยู่ข้างหลังสาวใช้หลายคน[1] เมิ่งจื่อ หรือ เม่งจื๊อ ชื่อนักปราชญ์ชาวจีน
ตอนที่ 106 คุณชายของนายอำเภอ
องครักษ์จินประคองไป๋จื่อลุกขึ้น ก่อนจะหันหน้าไปตำหนิสาวใช้นางนั้น “เดินอย่างไรกัน รีบไปเกิดใหม่รึ”
สาวใช้นางนั้นหน้าซีดเผือด เสียงพูดสั่นเครือ “อะ องครักษ์จิน คุณชายน้อยกินลูกพุทราไม่ระวังจึงติดคอเข้า ทุบหลังอย่างไรก็ไม่คายออกมา บัดนี้ใบหน้าเป็นสีม่วงไปหมด ใต้เท้าให้ข้าไปตามหมอ ถึงได้รีบร้อนเช่นนี้…”
เมื่อไป๋จื่อได้ยินดังนั้น หัวใจนางก็รู้สึกร้อนรนไปด้วย นางรีบถามว่า “คุณชายน้อยของเจ้าอยู่ที่ใด รีบพาข้าไปเร็ว”
สาวใช้พลันตะลึงงัน ไม่รู้ว่าควรตอบนางว่าอย่างไร
เมิ่งหนานบอกกับสาวใช้ว่า “แม่นางผู้นี้รู้วิชาแพทย์ พานางไปสิ”
สาวใช้ดีใจยิ่งนัก ยังไม่ทันออกจากจวนก็พบหมอเสียแล้ว สวรรค์คุ้มครองจริงๆ
นางรีบนำไป๋จื่อเข้าไปด้านในลานบ้าน ส่วนเมิ่งหนานและองครักษ์จินก็ตามเข้าไปด้วย
เมิ่งหนานกล่าวในใจ ‘เด็กคนนี้ปากเก่ง ไม่รู้ว่าจะมีฝีมือจริงหรือไม่ ถือโอกาสนี้ดูสักหน่อยพอดี’
ตอนนี้ภายในลานบ้านวุ่นวายไปหมด ได้ยินเพียงเสียงร้องระงมของสตรี
“ใต้เท้า คุณชายน้อยหายใจไม่ออก ใบหน้าม่วงไปหมด จะทำอย่างไรดี จะทำอย่างไรดี” แม่นมคุกเข่าต่อหน้านายอำเภอ มองเด็กคนหนึ่งถูกใต้เท้านายอำเภอกอดอยู่ในอกอย่างทำอะไรไม่ถูก
เด็กชา
