“ข้าจะต้านได้หรือไม่ ย่อมเป็นสิ่งที่ข้าต้องขบคิด สิ่งที่เจ้าต้องขบคิดก็คือสถานการณ์ของเจ้าในตอนนี้”เสียงของเจียงฉางเซิงดังก้องในกระจกดับสูญเพลิงสวรรค์หยินหยาง อริยเทวะซากศพได้ยินแล้วก็เงียบงันในใจของอริยเทวะซากศพขมปร่า เขาเตรียมตัวมาเนิ่นนานจนเขาคิดว่าไม่มีทางที่จะเกิดเรื่องผิดพลาดได้คิดไม่ถึงว่าเขาจะพ่ายแพ้ย่อยยับก่อนหน้านี้เขาเคยสืบข้อมูลของมรรคาจารย์กับวิถีเซียนมาก่อน ประวัติการต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของมรรคาจารย์คือครั้งที่ทำให้ราชันมรรคานิพพานยอมสวามิภักดิ์ ราชันมรรคานิพพานผู้นั้นเป็นเพียงขั้นเทวะหกตัณหาที่ค่อนข้างอ่อนแอคนหนึ่งเท่านั้นเขาไม่เคยคิดว่าเหตุการณ์พลังโชคชะตาของวิถียุทธ์พังทลายเกี่ยวข้องกับมรรคาจารย์ ดังนั้นเขาจึงหลงเชื่อว่ามรรคาจารย์คือขั้นเทวะเหนือดับสูญ แต่เขาก็ยังไม่มั่นใจจึงคิดเผื่อไว้ว่ามรรคาจารย์อาจเป็นขั้นเทวะไตรภพ เขาคิดว่าประเมินไว้ระดับนี้ก็น่าเหลือเชื่อมากพอแล้วแต่ต่อให้คิดว่าตนเองประเมินมรรคาจารย์ไว้สูงแล้ว เขาก็ยังทุ่มขุมกำลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ตนเองมีทั้งหมด ระดับที่ต่อให้เป็นขั้นเทวะหลุดพ้นสักคน ก็ไม่แน่ว่าเขาจะชนะไม่ได้เขายิ่งคิดก็ยิ่งทุกข์ใ
