เก็บกระจกดับสูญเพลิงสวรรค์หยินหยางเข้าไปในโลกแห่งมรรคา“มรรคาอริยะ จงคู…ข้าตั้งตาคอยที่จะได้พบเจ้ายิ่งนัก”เจียงฉางเซิงยกมุมปากโค้ง เขานับดูแล้ว จงคูจับตัวเทพแห่งมหันตภัยกับสิ่งมีชีวิตที่พรสวรรค์โดดเด่นไปไม่น้อย ในหมู่พวกที่ถูกจับตัวไปมีเจียงอี้ เจียงเจี่ยน หลินเฮ่าเทียนกับเฟิงอวี้ผู้ครอบครองยันต์เทพกำเนิดจักรวาลในร่างด้วยถูกต้องแล้ว แม้แต่จอมเทพปี้หลิ่วก็ถูกจงคูจับตัวไปแล้วเหมือนกันแต่จงคูไม่คิดจะสังหารสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ เขาแค่จับมาขังไว้เฉยๆ คงเพื่อรออริยเทวะยมพิภพมาเยือนก็ไม่รู้ว่าอริยเทวะยมพิภพผู้นั้นอยู่หนใด ตอนนี้เจียงฉางเซิงยังใช้ฟังก์ชั่นแต้มเซ่นไหว้พยาการณ์กับอริยเทวะยมพิภพไม่ได้ บ่งบอกว่าอริยเทวะยมพิภพยังเดินทางมาไม่ถึงห้วงอนันต์สุญญตาเจียงฉางเซิงไม่คิดมาก เขาเริ่มเพ่งจิตไปยังผลมรรคาของตนเอง เพื่อสำรวจดูดวงจิตที่อวตารไปยังช่วงเวลาต่างๆเหล่านั้น…แสงแดงฉานอาบท้องนภา ทุ่งร้างกว้างสุดลูกหูลูกตาเจียงอี้ เจียงเจี่ยน หลินเฮ่าเทียนกำลังนั่งล้อมวงอยู่ด้วยกัน สีหน้าของหลินเฮ่าเทียนย่ำแย่ที่สุด ร่างกายครึ่งซีกมีรอยร้าวสีดำประหลาดกระจายอยู่ทั่ว จนเขาดูเหมือนเครื่องกระเบื้องที่กำลังจะแตกเ