ตอนที่ 85 เงินหลุดมือไปแล้ว
หลังจากใคร่ครวญอยู่หลายรอบ ในที่สุดนางก็เปิดปาก บนใบหน้าหมองหม่นฝืนยิ้มปลอมๆ ออกมา “มีอะไรก็พูดจากันดีๆ นะ เมื่อครู่ข้าเลอะเลือนไปชั่วขณะ บัดนี้ข้าเข้าใจดีแล้ว ข้าเข้าใจทั้งหมดแล้ว”
หยางซื่อเกินก็ไม่ได้ต้องการจะฟ้องร้องพวกเขาจริงๆ สิบตำลึงเงินไม่ใช่จำนวนน้อยๆ จะบอกว่าไม่ต้องการก็ไม่ต้องการได้อย่างไร หากพวกนางคืนเงินมาได้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ เช่นนั้นย่อมดีที่สุด
“เช่นนั้นก็พูดจาไร้สาระให้น้อยๆ หน่อย คืนเงินมาให้มากที่สุด วันนี้ข้าจะเห็นแก่หน้าท่านหัวหน้าหมู่บ้าน นับว่าปล่อยผ่านเรื่องนี้ไป” หยางซื่อเกินกล่าวด้วยความเบิกบาน
หัวหน้าหมู่บ้านพยักหน้า “เช่นนั้นดีนัก ไป๋ซื่อ ยังไม่รีบคืนเงินให้เขาไปอีก?” เขาจะไม่รู้นิสัยโลภในเงินทองของหญิงชราสกุลไป๋ผู้นี้ได้อย่างไร เงินเข้ากระเป๋าของนางแล้ว อยากจะให้นางนำออกมา นั่นไม่ใช่เรื่องง่ายนัก วันนี้พบเจอคนดุร้ายอย่างหยางซื่อเกิน หากเป็นผู้อื่น ไม่แน่ว่าสุดท้ายแล้วเงินนี้จะไม่ได้คืนจริงๆ
ต่อหน้าคนเช่นหยางซื่อเกิน ถึงแม้ว่าหญิงชราอยากจะบิดพลิ้วก็ไม่มีประโยชน์ เพราะเห็นได้ชัดว่าหยางซื่อเกินดุร้ายและไร้เหตุผลยิ่งกว่านาง ลูกไม้ที่นางถนัด ใช้ไม่ได้ต่อหน้าหยางซื่อเกินแม้สักนิด
นางทำได้เพียงไปนำสิบตำลึงเงินจากในเรือนออกมาอย่างครบถ้วนด้วยความจนใจ ในใจเจ็บปวดยิ่งนัก ราวกับเฉือนเนื้อของนางไปก็ไม่ปาน
หยางซื่อเกินรับถุงผ้าเล็กๆ ใ
