หากพูดเพียงว่าจะถูกฟ้าผ่า หลิวซื่อย่อมกล้า คำกล่าวพรรค์นี้นางเคยพูดมาไม่น้อย ทว่ายังไม่เคยเจอฟ้าผ่า กระนั้นหากสาบานไปแล้วพัวพันถึงลูกชาย นางไม่มีทางยอมแน่นอน ลูกชายเป็นชีวิตจิตใจของนาง ไม่ว่าคำสาบานนี้จะเป็นจริงหรือไม่ นางก็ไม่มีทางนำลูกชายมาสาบานด้วย
“นางเด็กน่าตายผู้นี้ เหตุใดจิตใจช่างโหดเหี้ยมนัก? คำกล่าวชั่วร้ายใดล้วนกล้าพูดออกมา เจ้าไม่กลัวกรรมตามสนองบ้างหรือ?” หลิวซื่อชี้หน้าต่อว่าไป๋จื่อ
……….
ตอนที่ 80 หยางซื่อเกิน
ไป๋จื่อย่อมไม่ยอมแพ้ “กรรมตามสนอง? พูดให้ถูก หากไม่ทำเรื่องชั่วช้า ก็ไม่ต้องกลัวผีสางมาเคาะประตู ข้าไป๋จื่อทำอะไรตรงไปตรงมา ยุติธรรม จะกลัวอะไรกับกรรมตามสนอง กลับเป็นคนบางคนเสียมากกว่า ที่ชอบทำเรื่องขาดศีลธรรมอย่างไร้น้ำใจลับๆ นั่นต่างหากต้องกังวลว่าจะกรรมตามสนองหรือไม่”
หลิวซื่อจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเด็กสาวกำลังพูดจากระทบกระเทียบนางอยู่ นางพลันตัวสั่นไปทั้งตัว ขณะกำลังจะให้ต้าเป่าและเสี่ยวเฟิงไปสั่งสอนไป๋จื่อ นางกลับได้ยินเสียงแม่สามีเรียกนางจากในเรือนใหญ่ “เอะอะอะไรกัน? รีบกลับมา”
นางไม่กล้าไม่เชื่อฟังแม่สามี ทำได้เพียงพาลูกชายจากไป
“ท่านแม่ นางเด็กน่าตายไป๋จื่อนั่น วันนี้นางใช้น้ำมันหมูที่ข้าเจียวในวันนี้จนหมดเกลี้ยง ทั้งยังทำให้ข้าหงายหลังล้ม เหตุใดไม่ให้ต้าเป่าและเสี่ยวเฟิงสั่งสอนนางเล่าเจ้าคะ?”