ายุสิบแปดแล้ว ควรจะหาสตรีมาแต่งงานให้เร็วหน่อย เงินนี่ย่อมต้องใช้สำหรับเรื่องการแต่งงานของเขาอยู่แล้ว”
“ตกลง ถึงแม้จะใช้สำหรับงานแต่งของต้าเป่า แต่ก็ไม่น่าจะต้องใช้ถึงยี่สิบตำลึงเงินกระมัง ที่นี่หมู่บ้านหวงถัว ไม่ใช่หมู่บ้านไป๋หยาง ราคาไม่เท่ากันอยู่แล้ว” เจ้ารองขมวดคิ้ว
หญิงชรากล่าวอีกว่า “ย่อมไม่ได้ใช้มากถึงเพียงนั้น ส่วนที่เหลือข้าจะมอบให้เสี่ยวเฟิงใช้เรียนหนังสือในปีหน้า เป็นค่าเรียนและซื้อหมึก พู่กัน รวมแล้วต้องใช้เงินไม่น้อย หากรวมกับค่างานแต่งของต้าเป่า อีกทั้งพวกเราทั้งครอบครัวต้องสั่งทำเสื้อผ้าชุดใหม่ จัดงานเลี้ยง อย่างไรก็ต้องใช้เงินเยอะน่าดู ข้าว่าเงินนี้น่าจะไม่พอด้วยซ้ำไป”
พูดไปพูดมา เงินนี้ล้วนไม่มีความเกี่ยวข้องใดกับเจ้ารอง ทั้งหมดจะใช้ไปกับบ้านใหญ่อย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย พวกเขาบ้านรองไม่ได้รับประโยชน์ใดสักนิด ตอนนี้เจ้าใหญ่แขนหักทั้งสองข้าง ยิ่งทำงานไม่ได้ งานทั้งหมดจึงตกมาอยู่ที่ตัวเขาคนเดียว ประโยชน์อะไรก็ไม่ได้รับ นี่ไม่เท่ากับเขาไม่ได้รับความเป็นธรรมหรอกหรือ
……….
ตอนที่ 76 เนื้อกระต่ายผัดไฟแดงในเมื่อไม่มีผลประโยชน์ในส่วนของเขา เช่นนั้นก็อย่าหวังว่าจะให้เขาทำงานในบ้านเจ้ารองหน้าบูดบึ้งกลับห้องไป ทั้งยังปิดประตูอย่างแรง ปล่อยให้ผู้เป็นแม่ตะโกนเรียกอยู่ด้านนอกจนคอแทบแตก ทว่าก็ไม่ยอมเปิดประตูสกุลหูครั้นเห็นว่าดวงอาทิตย์อยู่กลางท้องฟ้า อากาศร้อนค่อยๆ แผดเผา ในหมู่บ้าน
