ตอนที่ 59 ตามหาไข่ไก่
คิดจะนำนางไปขาย เพื่อแต่งงานกับบุตรชายของคนอื่น เหอะ ฝันไปเถอะ
นางหมุนกายจากไป แต่คิดไม่ถึงว่าจะชนเข้ากับแผงอกของใครบางคนเข้า นางคลำจมูกป้อยๆ พลางถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ก่อนจะขมวดคิ้วมองเขา “เหตุใดเจ้าเดินชอบไม่ส่งเสียงเสมอเลย”
หูเฟิงเลิกคิ้ว “แอบได้ยินว่ามีคนวางแผนจะขายเจ้า รู้สึกอย่างไรบ้าง”
ไป๋จื่อแค่นหัวเราะเสียงเบา ก้าวเท้าเดินไปยังเรือนไม้ที่เพิ่งซ่อมเสร็จ “ก็ไม่อย่างไร พวกเขาคิดจะขายข้า เช่นนั้นก็ต้องดูว่าข้าตกลงหรือไม่ ข้าไม่ใช่ไป๋จื่อคนก่อนแล้ว ที่จะปล่อยให้พวกเขารังแกโดยไม่รู้จักต่อต้าน เป็นอย่างที่เจ้าว่า ผู้ใดไม่ยุ่งกับข้า ข้าก็จะไม่ยุ่งกับคนผู้นั้น หากผู้นั้นมายุ่งกับข้า ข้าจะเอาคืนเป็นสองเท่า พวกเขาไม่ทำดีกับข้า ข้าย่อมไม่ทำดีกับพวกเขาเช่นกัน เจ้าคอยดูเถอะ”
ดูท่าทางไม่รู้ร้อนรู้หนาวของเด็กสาวผู้นี้สิ คล้ายกับว่าต่อกรกับคนสกุลไป๋ เป็นเรื่องที่ง่ายดายถึงเพียงนั้น กลับกัน เขาไม่รู้สึกสงสัยในตัวนางเลยสักนิด ในสายตาของเขา ท่าทางไม่รู้ร้อนรู้หนาวบนใบหน้าของนาง ไม่ใช่การอวดดีหรือมั่นใจในตัวเอง นางมั่นใจมากว่าจะจัดการทุกอย่างได้ และเขาเชื่อนาง
“ซ่อมเรือนเสร็จแล้ว ข้ากลับก่อนล่ะ” หูเฟิงก้าวเท้ายาวๆ จากไป รีบร้อนเหมือนเช่นตอนมา
“ท่านแม่ ท่านพักสักหน่อยก่อน ข้าจะไปเก็บกวาดเรือน” แม้เรือนจะซ่อมเสร็จแล้ว แต่ในเรือนยังคงรกมาก บนพื้นยังมีคราบน้ำที่เหลือจากฝนตกห่าให
