ตอนที่ 57 หลักฐานแน่นหนา
ทว่าหากวันนี้ไปกับหูเฟิงจริงๆ เช่นนั้นไม่เท่ากับยืนยันความจริงที่ว่าตนเป็นภรรยาเด็กอย่างที่คนสกุลไป๋ว่าหรือ
อีกอย่าง นางไม่อยากจากไปอย่างไร้ความสามารถซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วกลับมาอย่างไร้ความสามารถครั้งแล้วครั้งเล่าเช่นนี้ หากจะไป ก็ต้องตัดขาดกับสกุลไป๋อย่างเด็ดขาดก่อนแล้วค่อยไป
นางอยากจะไปให้ชัดเจน หลังจากนี้จะได้ไม่มีความกังวลอีก
เด็กสาวส่ายหน้าให้หูเฟิง “หูเฟิง ขอบคุณความหวังดีของเจ้ามาก ถึงอย่างไรสกุลไป๋ก็เป็นบ้านของพวกข้า เมื่อวานมีลมแรงและฝนตก พวกข้ารีบร้อน ถึงได้ไปอาศัยหลบที่เรือนไม้ของบ้านเจ้า วันนี้ไม่จำเป็นแล้ว อีกเดี๋ยวข้าจะไปเก็บกวาดเรือน น่าจะพอให้ข้าอยู่ได้”
หูเฟิงกลับไม่กังวลเรื่องนี้ เขาเพียงกังวลว่าพวกนางจะอยู่ต่อ แล้วหากคนสกุลไป๋ลงมืออย่างโหดเหี้ยมกับพวกนางอีก เช่นนั้นคงไม่ดีแน่
ไป๋จื่อราวกับมองความกังวลของเขาออก จึงยิ้มกล่าวว่า “เจ้าวางใจเถอะ ข้าไป๋จื่อไม่ใช่ว่ารังแกง่าย คนที่ตายไปแล้วครั้งหนึ่ง ยังมีอะไรต้องกลัวอีกเล่า ผู้ใดต้องการให้ข้าตาย ข้าจะต้องลากทั้งตระกูลของเขาร่วมหลุมศพไปกับข้าด้วย” เมื่อนางกล่าวประโยคนี้ นางตั้งใจเพิ่มเสียง ทำเอาหญิงชราและหลิวซื่อหัวใจเต้นแรง นึกถึงภาพที่นางฟื้นจากความตายเมื่อวาน ตอนนี้คิดขึ้นมาก็รู้สึกเย็นสันหลังวาบ
ชายหนุ่มพยักหน้า ก่อนจะกวาดสายตามองเรือนไม้ที่ถล่มลงมาครึ่งหนึ่ง คิดว่าสถานการณ์ของสกุลไป๋ในตอนนี้
