เห็นกับตา เป็นอย่างไร พวกเจ้าตาบอดหรือ ถึงได้มองไม่เห็น”หญิงชราสกุลไป๋แค่นหัวเราะ “พูดราวกับว่าเจ้าเป็นพยาธิตัวกลมในใจของจ้าวหลานอย่างไรอย่างนั้น แล้วอย่างไร ในใจนางคิดอย่างไร ทุกคนต่างรู้ดีอย่างนั้นหรือ นางแอบมีใจให้บุรุษคนใดลับหลัง เจ้าก็รู้หรือ”ไป๋จื่อโมโหจนทนไม่ไหว นางชี้หน้าต่อว่าหญิงชราว่า “ยายเฒ่าผู้นี้ ขืนกล้าพูดมั่วอีก ข้าจะฉีกปากของเจ้า”สตรีสูงวัยพลันตะลึงงัน ก่อนจะร้องออกมา “ได้ยินหรือไม่ ต่อหน้าท่านหัวหน้าหมู่บ้าน นางกล้าร้องตะโกนเสียงแหลมใส่คนแก่อย่างข้า หากท่านหัวหน้าหมู่บ้านไม่อยู่ที่นี่ ก็ไม่แน่ว่านางจะทำอะไรข้าบ้าง”
ตอนที่ 50 ชายชู้
ไป๋จื่อประคองผู้เป็นมารดาเดินไปทางหน้าลานบ้าน จ้าวหลานเห็นบุตรสาวเม้มปากแน่นไม่พูดจา สีหน้าลำบากใจยิ่งนัก เห็นได้ชัดว่าโมโหไม่น้อย นางจึงฝืนยิ้มออกมา “ไป๋จื่อ แม่ไม่เป็นไร แม่ไม่เป็นไรจริงๆ”
ไป๋จื่อเป็นหมอ จ้าวหลานเป็นอะไรหรือไม่ นางมองปราดเดียวก็ดูออกแล้ว ทว่าจ้าวหลานเป็นคนอึด จึงอดทนไว้ได้ หากเปลี่ยนเป็นสตรีนางอื่น คงจะเจ็บจนสลบไปแล้ว
เด็กสาวส่ายหน้า “ท่านแม่ ท่านไม่ต้องพูดแล้ว ข้าเข้าใจดี”
จ้าวหลานพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไรอีก ความเจ็บปวดแทงใจตรงแขน ทำให้นางมีเหงื่อกาฬเย็นเยียบผุดออกมาทั้งตัว นางไม่มีแรงจะพูดอีกแล้วเช่นกัน ได้แต่กัดฟันอดกลั้นไว้ ไม่อยากให้บุตรสาวเป็นห่วงนาง
ไป๋จื่อประคองจ้าวหลานถึงด้านหน้าลานบ้าน ก่อนจะหาเก้าอี้สักตัวให้
