ตอนที่ 43 ความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจน
เจ้าใหญ่รีบกล่าว “ท่านแม่ ท่านพูดผิดแล้ว ใต้หล้ามีเรื่องดีๆ เช่นนั้นจริง เพียงแต่คนที่ชนะแป้งหมี่ขาวถุงนั้นในวันนี้กินเก่งนัก หมั่นโถวนั่น ข้ากับเจ้ารองกินรวมกันยังไม่เยอะเท่าเขาคนเดียวเลย ท่านว่าเจอคนเช่นนั้น ไหนเลยพวกข้าจะเอาชนะได้”
หญิงชราถลึงตามองเจ้าใหญ่ “วันนี้เจ้ากินไปกี่ลูก”
เจ้าใหญ่ยื่นนิ้วออกมาสี่นิ้ว “สี่ลูก”
“แล้วเจ้าล่ะ” นางหันไปมองเจ้ารองอีก
“สองลูก” เจ้ารองยื่นนิ้วออกมาสองนิ้ว
สตรีสูงวัยสกุลไป๋รู้สึกว่าเนื้อของตนเริ่มเจ็บปวด “รวมกับหนึ่งร้อยเหวินซื้อหมั่นโถวหกลูก”
เจ้ารองรับกล่าว “ต้องโทษเถ้าแก่นั่น เขาขี้โกงนัก ให้กินเพียงหมั่นโถว ไม่ให้น้ำดื่ม ระหว่างทางที่พวกข้ารีบไปที่นั่น เดิมทีก็กระหายน้ำอยู่แล้ว ยังให้พวกข้ากินแต่เพียงหมั่นโถวเท่านั้น ไหนเลยจะกินได้ลงเล่า!”
ฝ่ายมารดาโบกมือ “เอาล่ะๆ ไม่ต้องพูดแล้ว เรื่องนี้โทษว่าผู้อื่นใจดำไม่ได้ ต้องโทษที่พวกเจ้าไร้ประโยชน์เกินไป กินหมั่นโถวก็ยังกินให้แพ้ได้ ไหนพวกเจ้าลองพูดสิ ว่าพวกเจ้าทำอะไรได้บ้าง”
งานในที่นาไม่มีคนทำ ข้าวสาลีในดินก็ปลูกไม่เสร็จ คนทั้งหมู่บ้านต่างก็ยุ่งกับการเพาะปลูก แต่พวกเขากลับว่างยิ่งนัก คราวนี้ไปหาเงินในตลาด ทว่าสุดท้ายก็ถูกตีกลับมายกหนึ่ง หากให้คนในหมู่บ้านรู้เรื่องนี้เข้าคงจะต้องหัวเราะเยาะพวกเขาแน่นอน
บัดนี้มีเสียงเคาะประตูดังมาจากข้างนอก “ท่านแม่ ท่านย่า เปิดประตู
