ตอนที่ 39 งูย่าง
จ้าวหลานได้ยินแล้ว ลูกตาของนางแทบจะถลนออกมา “เจ้าว่าอะไรนะ กินงูรึ งูนี่กินได้ด้วยหรือ นี่ไม่ใช่งูพิษหรืออย่างไร”
ไป๋จื่อยิ้มพลางดึงจ้าวหลานกลับมาใต้ร่มไม้ “นี่คืองูพิษเจ้าค่ะ ทว่าเนื้อของมันกลับไม่มีพิษเลยสักนิด ตรงกันข้าม ยังรสชาติดีเป็นอย่างมาก ไม่เชื่ออีกเดี๋ยวท่านลองชิมดูก็จะรู้”
ผู้เป็นมารดาเชื่อครึ่งสงสัยครึ่ง แม้ในใจจะกลัว ทว่าเห็นบุตรสาวพูดด้วยความมั่นใจเช่นนี้ นางก็ไม่อาจพูดจาเย็นชาใส่อีกฝ่ายได้ เพียงแต่ว่าง่ายมองบุตรสาวใช้กริชจัดการงูจนสะอาดด้วยความคล่องแคล่ว ก่อนจะหยิบน้ำในกระบอกไม้ไผ่ในตะกร้าออกมาราวกับเล่นมายากล ให้นางดื่มก่อนสักอึกหนึ่ง แล้วถึงใช้น้ำที่เหลือล้างทำความสะอาดเนื้องู
เด็กสาวแขวนงูที่จัดการเรียบร้อยแล้วไว้บนกิ่งไม้ จากนั้นก็ไปเก็บหญ้าแห้งและกิ่งไม้จำนวนหนึ่งที่อยู่บริเวณนั้นมา เพื่อกองสุมจุดไฟ ก่อนจะหั่นเนื้องูเป็นสี่ท่อน และเสียบย่างบนกิ่งไม้
เนื้องูสุกง่ายมากเหมือนกับเนื้อปลา ไม่นานก็มีกลิ่นหอมน่าดึงดูดโชยออกมา ทำให้ลุงหูและหูเฟิงต่างก็หยุดงานในมือ พากันเข้ามาดูใกล้ๆ
“นี่คือเนื้องูหรือ” หูเฟิงชี้เนื้องูที่ยังคงย่างอยู่เหนือไฟด้วยความประหลาดใจ พลางเอ่ยถาม
ไป๋จื่อพยักหน้า “อื้ม เนื้องูสดนุ่มและมีประโยชน์ ทั้งอร่อยและบำรุงร่างกายได้ด้วย ท่านลองชิมสิ” นางหยิบเนื้องูเสียบไม้ชิ้นใหญ่ที่สุดออกมา แล้วส่งไปให้ลุงหู
ยิ่งเนื้องูนี้เข้ามาใกล้ กลิ่น
