์สู้ลิขิตสวรรค์ไม่ได้ ยังไม่ทันที่เธอจะทำให้ความปรารถนาเป็นจริง เธอก็เปลี่ยนจากหมอผู้โด่งดังในศตวรรษที่ยี่สิบสาม กลายเป็นเด็กสาวชาวบ้านในยุคสมัยที่แปลกประหลาดนี้เสียแล้วหูเฟิงจับตามองเด็กสาวตรงหน้าอยู่ตลอด บนใบหน้าเล็กที่ดูอ่อนเยาว์ ดวงตางดงามคู่นั้นทอประกายสดใส ขณะเดียวกันก็มีความลังเลและสับสนที่ขัดกับอายุเจืออยู่ลึกๆ“คำพูดนี้แย่นัก ความทรงจำคืออดีตของคน อดีตของคนคนหนึ่งจะถูกลบเพราะความชอบพวกนั้นได้อย่างไร คนที่ไม่มีอดีตแม้สักนิด ยังเป็นคนธรรมดาได้อีกหรือ”ชายหนุ่มพูดประโยคยาวๆ เช่นนี้น้อยมาก แม้กระทั่งพูดน้อยอย่างยิ่ง ทว่าวันนี้เขาเหมือนจะชอบพูดเสียเหลือเกิน เมื่ออยู่กับเด็กสาวผู้นี้แล้ว เขามักจะพูดอยู่เสมอ และเมื่ออยู่ต่อหน้านาง เขาคล้ายกับกลายเป็นคนธรรมดายิ่งขึ้น เหมือนกับคนทั่วไปในหมู่บ้านพวกนั้นไป๋จื่อถอนหายใจเสียงหนึ่ง ก่อนจะกล่าวว่า “เจ้าพูดถูก สถานการณ์ของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ข้าไม่อาจคิดว่าสูญเสียความทรงจำไปบ้างก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องแย่ เพราะตนเองมีความทรงจำที่ไม่ดีอยู่ บางทีในความทรงจำของเจ้า อาจจะมีสิ่งที่สวยงามมากมายที่เจ้าไม่อยากลืม หรือเจ้าไม่อาจลืมได้เช่นกัน”นางเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาจนทำให้คนสายตาพร่าเลือนภายใต้แสงเงานั้น สีหน้าของนางดูจริงจังขึ้นมากทีเดียว “หูเฟิง เจ้าวางใจเถิด ข้าจะต้องรักษาเจ้าให้หาย ให้เจ้าฟื้นคืนความทรงจำกลับมาโดยเร็ว”แม้จะไม่รู้ว่าคำสัญญาขอ