ล้วหมุนกายเข้าเรือนไปหาเสื้อตัวยาวกึ่งใหม่ออกมา “ข้าจะไปกับเจ้าด้วย พวกเราสองพี่น้องลงแข่งจะต้องได้แป้งหมี่ขาวถุงนั้นกลับมาแน่”
ทันทีที่หญิงชราได้ยิน นางก็โบกมือทันควัน “ไม่ได้ หากเจ้าไปด้วย แล้วผู้ใดจะทำงานในทุ่งนาเล่า ไปเอาแป้งหมี่คนเดียวก็พอแล้ว มีเจ้าเพิ่มไปอีกคนยังต้องจ่ายเงิน เช่นนี้ไม่เท่ากับสิ้นเปลืองหรืออย่างไร”
เจ้าใหญ่ไม่พอใจทันที เขาตะโกนว่า “เช่นนั้นเหตุใดเจ้ารองถึงไม่ต้องทำนา แล้วไปเที่ยวเล่นในเมืองได้ ทว่าข้าไปไม่ได้ ท่านมีจิตใจลำเอียงหรือ”
เจ้ารองรีบกล่าวว่า “ข้าไปเที่ยวเล่นที่ไหนกัน ข้าเสี่ยงหิวตายไปแย่งชิงเสบียงอาหาร เจ้าไม่ขอบคุณข้าก็ช่าง ยังใส่ร้ายว่าข้าไปเที่ยวอีกอย่างนั้นหรือ มีผู้ใดนำชีวิตไปเที่ยวเดิมพันเล่นบ้าง” เขารู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้าง จึงจงใจพูดเสียงดัง
………..
ตอนที่ 28 หญิงสารเลวชั่วร้ายหลิวซื่อได้ฟังคำพูดนี้แล้วก็ทนไม่ได้เช่นกัน “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ให้พี่ใหญ่ไปเสียเถอะ ส่วนเจ้าทำงานอยู่ที่บ้าน พี่ใหญ่ของเจ้าตัวสูงกว่าเจ้า ปกติก็กินมากกว่าเจ้าอยู่แล้ว หากไปแข่งกินหมั่นโถว เขาต้องชนะอย่างแน่นอน”เจ้ารองร้อนใจขึ้นมาแล้ว “เช่นนั้นไม่ได้ ข้าเป็นคนพบเรื่องดีๆ นี้ เกี่ยวอะไรกับพี่ใหญ่ด้วย จะบอกว่าถอยให้ก็ถอยไม่ได้ ข้าไม่ยอม”สองพี่น้องโต้เถียงกันขึ้นมาในลานบ้านเช่นนี้ ขาดก็เพียงไม่ได้ยึดเงินของอีกฝ่ายไปจนเกลี้ยง สุดท้ายหญิงชราถูกบีบคั้นจนทนไม่ได้ นางหยิบห้าสิบเ
