ว่า “ท่านลุงหู ภูเขาที่อยู่ใกล้หมู่บ้านหวงถัวของเราที่สุดคือลูกใดหรือ”ลุงหูกล่าวโดยไม่ต้องคิด “พวกเรามีเทือกเขาลั่วอิงที่เชื่อมต่อกันไม่ขาดตอน ราวกับมังกรขนาดยักษ์ที่มีต้นไม้เกิดขึ้นบนตัวมากมายจุติบนโลก ได้ยินว่าอีกด้านหนึ่งของเทือกเขาลั่วอิงอยู่ในเขตแดนของราชวงศ์โจว”ไป๋จื่อยิ้ม “เช่นนั้นหากราชวงศ์โจวอยากบุกแคว้นฉู่ของพวกเรา เพียงข้ามเทือกเขามาก็ได้แล้วสิเจ้าคะ”ลุงหูโบกมือ “ไหนเลยจะง่ายดายเช่นนั้น ได้ยินว่าลึกเข้าไปในเทือกเขาอันตรายมาก มีสัตว์ป่าดุร้ายจำนวนนับไม่ถ้วน ไม่ว่าผู้ใดเข้าไปในเทือกเขาลึก ล้วนไม่มีชีวิตรอดกลับมา ในนั้นเป็นหนทางสู่ความตายตามคำบอกเล่าของคนโบราณ ถึงแม้จะเป็นกองทัพใหญ่ ก็ไม่กล้าเข้าไปเสี่ยงอันตายโดยไม่คิดหรอก”“เช่นนั้นก็ไม่มีใครกล้าไปยังเทือกเขาลั่วอิงเลยหรือเจ้าคะ” ไป๋จื่อขมวดคิ้วลุงหูส่ายหน้า “ไม่ใช่หรอก ไม่มีใครกล้าไปยังเทือกเขาลึก ทว่ายังมีคนไปบริเวณรอบนอกอยู่ มีพรานใจกล้าบางคนไปล่าสัตว์ที่รอบนอกเทือกเขาด้วย ก่อนหน้านี้ก็มีหลายคนเข้าไปเก็บสมุนไพร เพราะมีสมุนไพรดีๆ อยู่บนเขามากมาย ทว่าก็มีอันตรายให้ได้พบเห็นทุกที่ไป หมอหลายคนเข้าไปเก็บสมุนไพรต้องเสียชีวิต ตอนนี้จึงมีคนเข้าไปเก็บสมุนไพรที่นั่นน้อยยิ่ง”จ้าวหลานมองท่าทางครุ่นคิดของไป๋จื่อ รีบถามว่า “เหตุใดเจ้าถึงถามเรื่องพวกนี้”“ข้ากำลังจะไปเก็บผักป่าพวกนั้นกลับมา และคิดว่าจะถือโอกาสหาดูว่ามีสมุนไพรที่ข้ารู้จั
