้านี้หายไปในพริบตา “เจ้าพูดถูก กฎมีไว้แหก สูตรยาโบราณมีไว้เพื่อก้าวข้าม ข้าเข้าใจแล้ว” สีหน้าของเขาดูตื่นเต้นยิ่งขึ้น วันนี้สนทนากับไป๋จื่อสั้นๆ กลับทำให้เขาก้ามข้ามสูตรยาโบราณที่ตนศึกษามาสิบปี
“ไป๋จื่อเอ๋ย คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าเจ้าจะรู้จักสมุนไพรอย่างหญ้าร้องไห้ด้วย ถึงแม้เป็นเจ้าของร้านยาบางร้านในเมือง ก็ยังไม่เคยเห็นหญ้าร้องไห้เลย แม้มันจะราคาไม่แพง แต่กลับเป็นสมุนไพรที่ค่อนข้างหายาก ร้านยามากมายไม่มีโดยสิ้นเชิง ข้าเองก็บังเอิญเคยเห็นมาบ้าง มันมีสรรพคุณรักษาบาดแผลภายนอกที่ดีมากจริงๆ”
ไป๋จื่อยิ้ม พลางกล่าวว่า “ข้าเองก็บังเอิญรู้มาเช่นกัน ท่านหมอลู่ หากข้าหาหญ้าร้องไห้มาได้ ท่านจะช่วยแลกเป็นเงินให้ข้าได้หรือไม่”
……….
ตอนที่ 22 หาทางเอาตัวรอดหมอลู่พยักหน้าในทันที “ย่อมได้ หญ้าร้องไห้เป็นสิ่งที่พบเห็นได้น้อยกว่าสมุนไพรรักษาบาดแผลอื่นนัก สรรพคุณก็ดีเช่นนี้ หากหาหญ้าร้องไห้มาได้จริงๆ ต้องขายได้ราคาดีเป็นแน่ ข้าช่วยเจ้าได้ เพียงแต่สภาพของเจ้าในตอนนี้…”ไป๋จื่อโบกมือ “ข้าไม่เป็นไรเจ้าค่ะ แค่บาดแผลภายนอกเท่านั้น เด็กในป่าเขาเช่นข้า ไหนเลยจะมีเงินทองของมีค่า พวกข้าสองแม่ลูกอยู่ในสกุลไป๋อีกไม่นานแน่ ก็ควรจะหาทางเอาตัวรอดบ้าง”สายตาที่หมอลู่มองไป๋จื่อเต็มไปด้วยความชื่นชม ไป๋จื่ออายุยังน้อยก็รู้เรื่องราวถึงเพียงนี้แล้ว หากบุตรของตนฉลาดได้ครึ่งหนึ่งของนาง เขาก็คงไม่ต้องกลัดกลุ้มแล้วฟ้ามืดใกล้มื
