ัก เจ้าลองดูก็จะรู้”
เด็กสาวพยักหน้า “ยานี้ไม่เลวจริงๆ ทว่าหากเพิ่มหญ้าร้องไห้อีกสักสามกำ ประสิทธิภาพของยากจะดียิ่งขึ้น ครั้งหน้าท่านลองดูก็ได้นะเจ้าคะ”
สีหน้าของหมอลู่เปลี่ยนไปเล็กน้อย สมองปรากฏสูตรยาขึ้นมา เขานับว่าคุ้นเคยกับหญ้าร้องไห้ ใช้ห้ามเลือดบาดแผลภายนอกได้ดียิ่งนัก อีกทั้งผู้ป่วยที่เคยใช้หญ้าร้องไห้รักษาแผล ก็จะเกิดหนองที่บาดแผลน้อยยิ่งนัก ได้ผลเร็วยิ่งกว่ายาทั่วไปเล็กน้อย เหตุใดเขาไม่เคยคิดถึงมันมาก่อนเลย
“ทว่านี่เป็นสูตรยาที่สืบทอดกันในสกุลลู่ของข้า หากแก้ไขสูตรเช่นนี้ จะใช้ได้จริงๆ หรือ” ท่านหมอลู่ลังเลเล็กน้อย
ไป๋จื่อยิ้มจาง “ตำรายาเป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น คนโบราณตั้งกฎเกณฑ์ ไม่ใช่เพื่อให้คนรุ่นหลังใช้ชีวิตอยู่ในกฎเกณฑ์นั้นไปตลอดกาล แต่หวังว่าคนรุ่นหลังจะทั้งอยู่ในกฎเกณฑ์นั้น และหาแนวทางใหม่ไปด้วย ลองแหกกฎเสียบ้าง สร้างกฎใหม่ที่เหมาะกับคนยุคนั้น เช่นเดียวกัน สูตรยาที่สืบทอดมาแต่โบราณ ไม่ได้ใช้กักขังคนรุ่นหลังให้อยู่ในกรอบ คนโบราณทิ้งสูตรไว้เพื่อช่วยให้คนรุ่นหลังออกนอกลู่นอกทางน้อยลง แต่ไม่ใช่ให้คนตามรอยโดยไม่เปลี่ยนแปลงไปตลอด”
“ตอนที่บรรพบุรุษของท่านคิดสูตรยานี้ ก็อาจจะไม่รู้จักสรรพคุณของหญ้าร้องไห้ ถึงไม่ได้ใส่มันเข้าไปในสูตรยา วันนี้ในเมื่อท่านรู้สรรพคุณของมันแล้ว ผสมมันเข้าไปในสูตรยา ก็เป็นเรื่องที่เหมาะสมไม่ใช่หรือเจ้าคะ”
หมอลู่กระจ่างแจ้งในทันใด ความลังเลก่อนหน
