ิญหมอ ถึงตอนนั้นนางจะขอให้หมอจ่ายยาน้อยๆ หน่อย เพียงแค่รับรองว่าคนไม่ตายก็พอแต่ใครจะรู้ หมอลู่ที่ทั้งวันเป็นเทพเจ้ามังกร เห็นหัวไม่เห็นหาง[2]กลับดูความคึกคักอยู่ในฝูงชน บางทีเขาอาจจะรู้ว่าต้องได้ใช้งานเขา ถึงได้แบกล่วมยา[3]มาด้วยหมอลู่เบียดออกมาจากฝูงชน เดินตรงไปนั่งยองๆ ลงข้างจ้าวซื่อที่กำลังสลบไสล “ไม่ต้องไปเชิญแล้ว ข้าอยู่พอดี ตอนนี้ข้าจะตรวจดูพวกนางสองแม่ลูกสักหน่อย”เขาตรวจดูบาดแผลของจ้าวซื่อรอบหนึ่ง คิ้วที่เดิมทีขมวดมุ่นคลายลงบ้างทว่าเมื่อเขาเงยหน้ามองหญิงชราสกุลไป๋ สีหน้าของเขาก็กลับย่ำแย่อย่างยิ่ง “แม่เฒ่า ข้าว่าท่านลงมือหนักเกินไปแล้ว คนผู้นี้เหลือลมหายใจสุดท้ายเท่านั้น หากคิดจะรักษาชีวิตนาง ต้องดื่มน้ำแกงโสม ข้าจะฝังเข็มให้นางด้วย อาจจะช่วยนางกลับมาได้”ไป๋จื่อมองหมอลู่ที่ทำหน้าจริงจังพลางพูดมั่ว นางอยากหัวเราะ ทว่าก็ไม่กล้า อดทนไว้ทรมานยิ่งนักหญิงชราเป็นนางร้ายในหมู่บ้านมาโดยตลอด หมอลู่ผู้นี้ถูกนางรังแกก็ไม่น้อย ครั้งนี้มีโอกาสดีเช่นนี้ ไหนเลยจะปล่อยนางรอดไปได้นางมองท่านหมอลู่ด้วยความสงสัย พร้อมทั้งกล่าวว่า “ไม่กระมัง ลูกสะใภ้ของข้าเอง ข้าจะไม่รู้ได้อย่างไร นางผิวด้านหนังหนา เพียงแค่ตีไม่กี่ไม้ จะเหลือเพียงลมหายใจสุดท้ายได้อย่างไร เจ้าตั้งใจทำให้ข้ากลัวกระมัง”ครั้นไป๋จื่อได้ยินคำพูดนี้ ไฟโทสะในใจนางก็พลันปะทุขึ้นไป๋จื่อที่ตายไปแล้วและจ้าวซื่ออาศัยอยู่ในตระกูลนี้ แต่ไหนแต่ไ
