รไม่เคยมีชีวิตที่ดีเลยสักวัน ต้องตรากตรำทำงานไม่พูดจาทั้งวัน ส่วนคนในบ้านไม่ว่าจะเป็นใคร ขอเพียงแค่อารมณ์ไม่ดี ก็ล้วนระบายความโกรธใส่พวกนางทั้งสิ้น ทั้งตบตีและด่าทอ ในสายตาของแม่สามีก็เป็นแค่เรื่องที่ทำทุกวัน ย่อมไม่รู้สึกรู้สาอะไรเด็กสาวระงับอารมณ์โกรธที่ก่อตัวอยู่ในอก ขณะนี้มีคนอยู่มากมาย อีกทั้งตัวนางกำลังได้เปรียบ ไป๋จื่อจะปล่อยโอกาสทำให้หญิงชรากระอักเลือดได้อย่างไร“ท่านย่า แม่ของข้าใกล้จะตายแล้ว หรือว่าท่านมองไม่เห็น ได้โปรดเถิด เห็นแก่ที่ท่านแม่ของข้าทำงานต่างวัวต่างม้าที่บ้านนี้ทุกวัน ช่วยท่านแม่ของข้าเถิดเจ้าค่ะ”หมอลู่เลิกคิ้วมองสตรีสูงวัย พลางกล่าว “จะรักษาหรือไม่ก็รีบยื่นคำขาด เคี่ยวยาและฝังเข็มต้องใช้เวลา หากท่านโอ้เอ้ต่อไปเช่นนี้ ก็คงเสียลมหายใจสุดท้ายของนางไปแน่”ครั้นหลิวซื่อได้ยินดังนั้น นางก็รีบดึงแขนเสื้อของแม่สามี “ท่านแม่ รักษาให้นางเถิดเจ้าค่ะ ตราบใดที่มีชีวิต เช่นนั้นย่อมมีความหวัง เงินที่เสียไปเพื่อการรักษาในวันนี้ ช้าเร็วอย่างไรพวกเราก็เอาคืนมาจากพวกนางได้ แต่หากไม่รักษา สุดท้ายพวกเราสองคนล้วนต้องเข้าไปอยู่ในคุกนะเจ้าคะ”หญิงชราอายุปูนนี้แล้ว ว่าอย่างไรว่าตามกัน ทว่านางยังสาว นางไม่อยากฝังชีวิตที่เหลือของตนอยู่ในคุกเพียงเพราะเรื่องเงินไม่เท่าไรบัดนี้สายตาของทุกคนจับจ้องอยู่ที่ตัวหญิงชรา นางรู้ว่าไม่รักษาบาดแผลนี้ไม่ได้ จึงทำได้เพียงพยักหน้าให้ท่านหมอลู่ “เช่นนั
