ำลังได้เปรียบ ไป๋จื่อจะปล่อยโอกาสทำให้หญิงชรากระอักเลือดได้อย่างไร
“ท่านย่า แม่ของข้าใกล้จะตายแล้ว หรือว่าท่านมองไม่เห็น ได้โปรดเถิด เห็นแก่ที่ท่านแม่ของข้าทำงานต่างวัวต่างม้าที่บ้านนี้ทุกวัน ช่วยท่านแม่ของข้าเถิดเจ้าค่ะ”
หมอลู่เลิกคิ้วมองสตรีสูงวัย พลางกล่าว “จะรักษาหรือไม่ก็รีบยื่นคำขาด เคี่ยวยาและฝังเข็มต้องใช้เวลา หากท่านโอ้เอ้ต่อไปเช่นนี้ ก็คงเสียลมหายใจสุดท้ายของนางไปแน่”
ครั้นหลิวซื่อได้ยินดังนั้น นางก็รีบดึงแขนเสื้อของแม่สามี “ท่านแม่ รักษาให้นางเถิดเจ้าค่ะ ตราบใดที่มีชีวิต เช่นนั้นย่อมมีความหวัง เงินที่เสียไปเพื่อการรักษาในวันนี้ ช้าเร็วอย่างไรพวกเราก็เอาคืนมาจากพวกนางได้ แต่หากไม่รักษา สุดท้ายพวกเราสองคนล้วนต้องเข้าไปอยู่ในคุกนะเจ้าคะ”
หญิงชราอายุปูนนี้แล้ว ว่าอย่างไรว่าตามกัน ทว่านางยังสาว นางไม่อยากฝังชีวิตที่เหลือของตนอยู่ในคุกเพียงเพราะเรื่องเงินไม่เท่าไร
บัดนี้สายตาของทุกคนจับจ้องอยู่ที่ตัวหญิงชรา นางรู้ว่าไม่รักษาบาดแผลนี้ไม่ได้ จึงทำได้เพียงพยักหน้าให้ท่านหมอลู่ “เช่นนั้นก็รักษาเถิด ทว่าตอนนี้ในมือข้ามีเงินอยู่ไม่เท่าไร จำเป็นต้องติดหนี้เอาไว้ก่อน”
ท่านหมอลู่ขมวดคิ้ว “ติดเงินค่ารักษาไม่เป็นไร อย่างไรก็เป็นคนในหมู่บ้านเดียวกัน แต่เงินค่ายานี้ไม่อาจติดกันได้”
[1] ยาโถว (丫头) เป็นคำใช้เรียกเด็กผู้หญิง
[2] เทพเจ้ามังกร เห็นหัวไม่เห็นหาง หมายถึง หาตัวจับยาก มองเห็นเพียงแ
