อนอยู่บนเสื่อกกก็ลืมตาขึ้นมา ความจริงนางตื่นตั้งนานแล้ว เพียงแต่ในสมองสับสนวุ่นวายนัก ไม่อาจรับเรื่องจริงที่ว่าตนเองซึ่งเป็นแพทย์หญิงชื่อดังจากศตวรรษที่ยี่สิบสาม กลับกลายเป็นเด็กคนหนึ่งในยุคโบราณได้นางลุกขึ้นนั่ง บาดแผลและความเจ็บปวดทั่วร่างทำให้นางต้องย่นคิ้ว สตรีสองคนนี้โหดร้ายจริงๆ คาดไม่ถึงเลยว่าจะตีเด็กสาวอายุสิบสองปีตายทั้งเป็นได้“ศพฟื้น ศพฟื้น…” ชาวบ้านที่มุงดูด้านนอกพลันร้องขึ้นมาแม่สามีและหลิวซื่อก็มองเห็นไป๋จื่อ ที่เดิมทีตายไปแล้วลุกขึ้นนั่งเช่นกัน ทั้งคู่ตกใจจนคุกเข่ากับพื้นฝ่ายแม่สามีดันหลิวซื่อไปข้างหน้า ร้องว่า “เป็นนาง นางบอกว่าต้องการขายเจ้า จะได้นำสิบสองตำลึงเงินนี้ให้ต้าเป่าใช้แต่งงาน ไม่เกี่ยวกับข้า ไม่เกี่ยวกับข้า”ไป๋จื่อชำเลืองมองพวกนางครั้งหนึ่ง สายตาของนางเย็นชาเป็นอย่างยิ่ง คนเช่นนี้แย่ยิ่งกว่าหมูหรือสุนัขเสียอีกเดิมทีนางปวดหัว ผนวกกับบาดแผลทั่วร่างกาย ทีแรกจึงคิดจะหลับตาแกล้งตายสักพัก ทว่าได้ยินสิ่งที่พวกนางเพิ่งพูดเมื่อครู่แล้ว นางก็อดรนทนไม่ไหว กัดฟันลุกขึ้นมาเช่นนี้นางคร้านจะพูดจาไร้สาระกับพวกนาง จึงเข้าไปตรวจดูอาการบาดเจ็บของจ้าวซื่อโดยตรง กระดูกไหล่ขวาแตก ท้ายทอยบวมปูด ผิวหนังแตกจนมีเลือดไหลจำนวนหนึ่ง บาดแผลไม่สาหัส เพียงแค่สลบไปชั่วคราวเท่านั้น ไม่นานก็คงฟื้นขึ้นมาขณะนี้หัวหน้าหมู่บ้านเบียดฝูงชนข้างนอกเข้ามา เขาเห็นไป๋จื่อยังมีชีวิตอยู่ ทว่ามีบาดแผลเต