จะพยายามแค่ไหนก็ไม่เป็นผล
“เปิดไม่ได้ ถูกพลังอาฆาตสะกดไว้ ถ้ามีเลือดสุนัขดำน่าจะเปิดได้ง่ายขึ้น” เม่าจิ้งส่ายหน้า
พานหลิงจ้องมองโกศอัฐิอยู่นานก่อนพูดขึ้น “พลังอาฆาตในโกศรุนแรงเกินไป ต้องใช้วิธีอื่นแล้วล่ะ”
“เลือดสุนัขดำไม่มีให้ใช้แน่ หมู่บ้านนี้สุนัขถูกฆ่าจนหมดแล้ว อย่าว่าแต่จะหาเลือดเลย งั้นกลับไปทำตามที่อาจารย์ฉันเคยบอกไว้ ใช้ไฟเผาจนถึงค่ำ ถ้าเผาไม่ไหม้ก็ค่อยเอาไปนึ่งในหม้อ จนกว่าผีพวกนี้จะมาหาเราเอง”
เม่าจิ้งกับพานหลิงพยักหน้าเห็นด้วย
จากนั้น พวกเราติดยันต์สีเหลืองลงบนโกศอัฐิ ก่อนที่เม่าจิ้งจะเดินไปยังจุดที่ปักเข็มดับพลังปราณ
เขารวบรวมพลังปราณ จากนั้นออกแรงดึงเข็มเหล็กสามเหลี่ยมที่ปักลึกลงไปสองเมตรขึ้นมา สุดท้าย พวกเราหยิบตาข่ายสะกดวิญญาณ แล้วเริ่มเดินทางกลับ
เหลียงโหย่วชีที่ยืนรออยู่ไกลๆ เห็นพวกเรากลับมาก็รีบเดินเข้ามาหา
“อาจารย์เจียง อาจารย์เม่า คุณหนูพาน...”
“ภรรยาและพ่อของคุณมีพลังอาฆาตรุนแรงมาก เปิดโกศไม่ได้ ต้องเอากลับไปเผา”
“เผา…เผาเหรอ!”
“ใช่! ไม่มีทางเลือก ถ้าไม่ส่งพวกเขาไป พวกเขาก็จะส่งเรากับชาวบ้านทั้งหมดในหมู่บ้านอู๋เป่ยข่านไปแทน”
เหลียงโหย่วชีตกตะลึง สูดหายใจลึก ก่อนจะ
