หน้ารับ
ผมตะโกนเรียกเหลียงโหย่วชีให้คลานออกมาจากใต้เตียง
เหลียงโหย่วชียังคงตัวสั่นสะท้าน เมื่อออกมาแล้วยังถามพวกเราซ้ำๆ หลายครั้งว่า วิญญาณภรรยาและพ่อของเขาจากไปจริงๆ ใช่ไหม
เมื่อได้รับคำยืนยัน เขาถึงกล้าคลานออกมา สุดท้ายก็ทิ้งตัวนั่งลงบนพื้น หายใจหอบหนัก
ผมกับเม่าจิ้งจุดบุหรี่ขึ้นสูบ แล้วพูดคุยกันถึงแผนการทำลายหลุมศพในวันพรุ่งนี้ หนึ่งในแผนการนั้นคือสิ่งที่อาจารย์ของผมเคยกล่าวไว้
เราควรหาเด็กหนุ่มที่มีพลังชีวิตแข็งแกร่งและดวงแข็งยี่สิบคน ให้พวกเขาไปขุดหลุมศพด้วยกัน
แผนนี้เป็นแผนที่ปลอดภัยที่สุด
หากมีชายหนุ่มที่มีดวงแข็งถึงยี่สิบคนไปด้วย และยิ่งไปในเวลากลางวัน การทำลายหลุมศพทั้งสามก็ไม่น่าจะมีปัญหา
แต่ปัญหาคือ…หมู่บ้านอูเป่ยข่านแห่งนี้อยู่ห่างไกล ภายในหมู่บ้านมีแต่คนแก่และหญิงหม้าย
ยิ่งไปกว่านั้น ไม่กี่วันก่อนมีคนตายไปหลายคน ทำให้ชาวบ้านหลายคนหนีออกไปจากหมู่บ้าน
อย่าว่าแต่หาชายหนุ่มที่มีดวงแข็งเลย แค่หาคนหนุ่มที่สุขภาพดียี่สิบคนยังยาก
ดังนั้นแผนนี้จึงถูกปัดตกไป
สุดท้ายแล้ว พวกเราทั้งสามคนจะต้องเป็นคนทำลายหลุมศพด้วยตัวเอง
โชคยังดีที่วิญญาณทั้งสี่ตนได้รับบาดเจ็บไปแล้ว ดังนั้นในวันพรุ่งนี้
