เพียงแค่เฝ้าระวังพวกมันอย่างใกล้ชิด
การจากไปของพวกมันเป็นส่วนหนึ่งของแผนที่เราคาดการณ์ไว้
หนึ่งก้าว…
สองก้าว…
สามก้าว…
เมื่อพวกมันถอยไปได้สามก้าว พวกมันก็หันมาจ้องมองพวกเราด้วยสายตาอาฆาตเป็นครั้งสุดท้าย จากนั้นร่างของพวกมันก็แตกสลายกลายเป็นกลุ่มควันดำลอยออกไปทางหน้าต่าง ก่อนจะจางหายไปในอากาศ
พลังอาฆาตภายในห้องเริ่มสลายตัวอย่างรวดเร็ว ไม่ถึงหนึ่งนาทีก็จางหายไปหมดสิ้น
“พวกมันไปแล้ว” เม่าจิ้งกล่าวขึ้น
ผมถอนหายใจโล่งอก คิดว่าเรื่องคงจบลงเพียงเท่านี้
แต่ในจังหวะนั้นเอง
พานหลิงกลับขมวดคิ้ว ก่อนจะก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว จากนั้นเธอหันขวับกลับมาส่งสัญญาณมือให้พวกเรา แล้วชี้ไปที่หน้าต่างตรงหน้า
เธอไม่ได้เปล่งเสียงออกมา แต่ท่าทางของเธอดูตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด
สัญญาณมือของเธอสื่อความหมายชัดเจน
วิญญาณร้ายทั้งสี่ตนยังไม่ได้จากไป! พวกมันกำลังซ่อนตัวอยู่ข้างหน้าต่างแล้วกดพลังอาฆาตของตัวเองให้ต่ำที่สุดเท่าที่พวกมันจะทำได้ ทำให้เราหลงคิดว่าพวกมันจากไปแล้ว
พวกมันกำลังรอให้พวกเราลดความระมัดระวังลง แล้วโจมตีแบบไม่ทันให้ตั้งตัวก่อนพระอาทิตย์จะขึ้น!
วิญญาณอาฆาตพวกนี้ฉลาดกว่าที่เราคิด พวกมันไม่ได้เสียสติไปท
