ั้งหมด ยังมีความสามารถในการใช้เล่ห์กลอยู่
น่าเสียดาย…พวกมันกลับต้องมาเจอกับพานหลิงที่มี ‘ดวงตาหยินหยาง’
แม้พวกมันจะลดพลังอาฆาตของตัวเองจนต่ำสุด แต่ก็ไม่อาจรอดพ้นสายตาอันบริสุทธิ์ของเธอไปได้ พานหลิงยังสามารถมองเห็นไออาฆาตบางเบาที่ลอยอวลอยู่รอบหน้าต่าง
ซึ่งนั่นทำให้เธอมั่นใจได้ว่าพวกมันยังคงซ่อนตัวอยู่ตรงนั้น รอคอยจังหวะที่เราหลงกล แล้วพุ่งกลับมาโจมตีอย่างฉับพลัน
เมื่อผมกับเม่าจิ้งอ่านสัญญาณมือของพานหลิงออก เม่าจิ้งก็รีบส่งสัญญาณกลับ มันเป็นสัญญาณบอกให้พวกเราอยู่เฉยๆ
เพราะรออีกไม่กี่นาทีพระอาทิตย์ก็จะขึ้นแล้ว
แต่ผมกลับมีความคิดที่แตกต่างออกไปเล็กน้อย
ตอนนี้ฟ้ากำลังจะสางแล้ว พลังของพวกมันจะอ่อนแอลงเรื่อยๆ
พวกมันต้องการวางกับดักพวกเราใช่ไหม ถ้าอย่างนั้น…ก็ควรใช้แผนหลอกล่อพวกมันกลับแทน
ผมจะเดินเข้าไปใกล้หน้าต่างโดยตั้งใจ ยืนอยู่ตรงกลาง ใช้ร่มปรภพเป็นเกราะป้องกัน เตรียมรับมือหากพวกมันพุ่งเข้ามาในบ้านกะทันหัน
เม่าจิ้งและพานหลิงยืนอยู่ด้านซ้ายและขวาพร้อมกับแสร้งทำเสียงบางอย่างขึ้นมา หลอกให้พวกมันคิดว่าพวกเราลดความระมัดระวังตัวลงแล้ว
พวกมันไม่มีตาทิพย์ที่สามารถมองทะลุผ่านกำแพงได้ และที่นี่เป
