็นบ้านมนุษย์ วิญญาณร้ายไม่สามารถทะลุกำแพงเข้ามาได้
ระหว่างที่เราเดินไปใกล้หน้าต่าง ผมจะแอบปิดประตูให้สนิท จากนั้นกรีดนิ้วจนเป็นแผลเล็กๆ แล้ววาดยันต์ลงบนประตู เพื่อป้องกันไม่ให้พวกมันเข้ามาทางนี้ได้
เมื่อเหลือแค่หน้าต่างเพียงทางเดียว พวกมันจะต้องเข้าใจว่าพวกเรากำลังเสียสมาธิและเผลอเรอ เมื่อถึงตอนนั้น หากพวกมันโผล่หัวออกมาหรือพยายามพุ่งเข้ามาในบ้าน เม่าจิ้งและพานหลิงที่ซ่อนตัวอยู่ข้างๆ หน้าต่างจะโจมตีพวกมันโดยไม่ให้ตั้งตัว
หากฆ่าได้ก็ฆ่า หากฆ่าไม่ได้ แค่ทำให้พวกมันได้รับบาดเจ็บก็นับว่ากำไรแล้ว
เมื่อคิดแผนการเสร็จ ผมรีบส่งสัญญาณมืออย่างรวดเร็ว ชี้ไปที่เม่าจิ้งและพานหลิง ให้พวกเขาแยกไปประจำตำแหน่งทั้งสองข้างของหน้าต่าง
จากนั้นผมทำท่าฟันด้วยมือ แสดงให้พวกเขาเห็นว่าต้องลงมือเมื่อถึงจังหวะที่เหมาะสม
ผมยังชี้ไปที่ร่มปรภพในมือ ก่อนจะชี้ไปยังตำแหน่งที่ผมจะยืนอยู่
ท่าทางของผมชัดเจนพอสมควร ประกอบกับสีหน้าและอารมณ์ที่ผมแสดงออกมา ทั้งเม่าจิ้งและพานหลิงจึงเข้าใจแผนอย่างรวดเร็ว
พานหลิงหรี่ตาลง ก่อนจะเผยรอยยิ้มมีเลศนัย
เธอยกมือทำเลข ‘หก[1]’ พลางแกว่งไปมา คงกำลังล้อผมว่าเป็นพวกเจ้าเล่ห์แน่ๆ
เม่าจิ้งเอง
