เลือดสดๆ สาดกระเซ็นไปทั่วพื้น ไก่ตัวแทนตัวที่สี่ถูกสังเวย มันเลือกที่จะเปิดเผยตัวเองเพื่อรับเคราะห์แทนเรา สิ่งนี้ทำให้ผมรู้สึก…กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ทั้งขมขื่นและหดหู่
ขณะเดียวกัน วิญญาณทั้งสามตนก็บ้าคลั่งขึ้นเรื่อยๆ เสียงครวญต่ำ “ฮือๆ” ดังก้องทั่วห้อง
พวกเธอโกรธจัดจนแผดเสียงคำรามลั่น
“ไก่…ทำไมถึงเป็นไก่อีกแล้ว!”
“คุณหลอกฉันอีกแล้ว! หลอกฉันอีกแล้ว…!”
“ครั้งที่สี่แล้ว! นี่มันครั้งที่สี่แล้ว…!”
วิญญาณทั้งสามตนเผยใบหน้าดุร้าย ดวงตาสีขาวซีดของพวกเธอกวาดมองไปรอบๆ อย่างบ้าคลั่ง พลางสูดหายใจเข้าแรงๆ
เสียงสูดดมดังก้องไปทั่วห้อง พวกเธอกำลังพยายามตามหาพวกเรา
พวกเราที่ซ่อนตัวอยู่ใต้เตียงต่างขดตัวให้แน่นที่สุด
แต่ละคนกลั้นลมหายใจ พยายามอย่างสุดความสามารถไม่ให้พวกเธอจับกลิ่นได้
ทว่า…วิญญาณทั้งสามตนนั้นไม่ธรรมดาเลย แม้พวกเราจะเตรียมพร้อมอย่างดี แต่กลิ่นมนุษย์ของพวกเราก็ยังเล็ดรอดออกไปให้พวกเธอสัมผัสได้
“ฉันได้กลิ่นมนุษย์…”
“พวกมันอยู่ที่ไหนกันนะ”
“ใต้เตียงงั้นเหรอ”
“งั้น… ไปดูกันหน่อยดีกว่า!”
ขณะที่พวกเธอพูดก็ค่อยๆ ก้มตัวลง
ดวงตาของพวกเราสามคนเบิกกว้าง
ในจังหวะที่ใกล้จะถูกพบ
ผม เม่าจิ้ง และพานหลิงเตรียมพร้
