ข้างนอก วิญญาณทั้งสามยังคงกระหน่ำทุบประตูอย่างบ้าคลั่ง
“ปังๆๆ!” เสียงทุบประตูดังกึกก้อง
ตามมาด้วยเสียงคร่ำครวญ “ฮือๆ” และเสียงเล็บขูดกระจกดังสลับกันไปมาไม่หยุด
สถานการณ์ยิ่งเลวร้ายลงทุกขณะ ยันต์ที่ติดอยู่บนประตูก็เหลือน้อยลงทุกที
พลังอาฆาตยังคงแทรกซึมเข้ามาในบ้านอย่างต่อเนื่อง ความเย็นยะเยือกและบรรยากาศที่กดดันหนักขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้เหลียงโหย่วชีหายใจแทบไม่ออก ร่างกายของเขาสั่นสะท้านถึงขั้นคลื่นไส้
เม่าจิ้งโยนไก่ทั้งหมดลงกับพื้น เขายังมีกระเป๋าผ้าห้อยอยู่ที่เอว ข้างในเต็มไปด้วยขี้เถ้า
ผมนำยันต์ตัวแทนที่เขียนเสร็จแล้วมาห่อเส้นผมกับเล็บของเหลียงโหย่วชี
แต่เม่าจิ้งยังไม่รีบยัดยันต์ลงไปในตัวไก่
เขาหยิบธูปขึ้นมาดอกหนึ่ง จุดไฟ ปักลงไปบนหัวมันเทศ แล้วตั้งไว้ตรงหน้าไก่ทั้งห้าตัว
จากนั้น เขาใช้มือซ้ายผสานมุทรา ก่อนจะกล่าวต่อหน้าไก่ที่ยังส่งเสียง “กุ๊กๆ” อย่างต่อเนื่อง
“ฟ้ากว้างใหญ่ ดินกว้างไกล เจ้าไก่เอ๋ย เจ้าได้รับพรแห่งโชค ข้าขอยืมชีวิตเจ้าแทนชะตาที่ยากลำบาก ชาติหน้าจงได้เกิดเป็นมนุษย์ ประสบความสุขและอายุยืนยาว…”
เมื่อกล่าวจบ เม่าจิ้งเปลี่ยนรูปแบบมุทรา แล้วใช้นิ้วจิ้มไปที่หัวของไก่ทั้งห้าตัว ก่อนเป
