่าลมหายใจเบาๆ ไปที่พวกมัน
ควันจากธูปลอยอวลรอบตัวพวกมัน ไก่ทั้งห้าที่ก่อนหน้านี้กำลังดิ้นรนและส่งเสียงดัง “กุ๊กๆ” อยู่ตลอดสงบนิ่งทันที
พวกมันเชิดคอขึ้น ลืมตาโตอย่างมีพลัง ไม่ส่งเสียงร้อง ไม่วิ่งหนี ไม่แม้แต่จะขยับ พวกมันยืนนิ่งอยู่กับที่ ดวงตาจับจ้องเม่าจิ้งเขม็ง ราวกับว่าในช่วงเวลานั้น พวกมันมีจิตสำนึกขึ้น
มันเป็นสายตาที่คนธรรมดาไม่สามารถจ้องตอบได้
ภาพนี้ทำให้ผมนึกถึงเหตุการณ์ที่ตึกเก้าศพ ตอนที่เม่าจิ้งใช้ไก่นำทางวิญญาณพาผมกับวิญญาณหวังชุ่ยหลบหนีออกมา
ผมเฝ้าดูทุกอย่าง แต่ก็ไม่ได้หยุดมือ หยิบยันต์ตัวแทนทั้งห้าซึ่งห่อเส้นผมกับเล็บเรียบร้อยแล้วยื่นให้เม่าจิ้ง
เม่าจิ้งรับยันต์ทั้งห้าไป
ผมคิดว่าเขาจะบังคับให้ไก่กลืนมันลงไป
แต่ผมคิดผิด…
เขากลับทำให้ไก่กินมันเข้าไปเองอย่างเต็มใจ มันเป็นภาพที่น่าอัศจรรย์อย่างยิ่ง
เม่าจิ้งผสานมุทราด้วยมือขวา ก่อนจะกล่าวกับไก่ทั้งห้าตัวว่า “เชิญท่านลิ้มรส ปลดเปลื้องรอยอดีต เริ่มวัฏแห่งการเกิดดับ ณ บัดนี้!”
สิ้นคำ! เขาเปลี่ยนเป็นมุทราดาบ แล้วจรดปลายไปที่ธูป
ทันใดนั้น ควันธูปพลันส่องแสงสลัว พลิ้วไหวยาวต่อเนื่อง…
จากนั้น เม่าจิ้งสะบัดมือ ปล่อยยันต์ตัวแทนทั้งห้าผืนลงสู่พื้น
