พาขึ้นไปที่ชั้นสอง
และทันทีที่พวกเรามาถึงชั้นสอง
เกิดเสียง “โครม!” ดังสนั่น…ประตูหน้าถูกกระแทกจนเปิดออก พลังอาฆาตพุ่งเข้ามาเป็นสายหมอกเย็นยะเยือก
พวกเราที่ยืนอยู่บนชั้นสองได้ยินเสียงนี้เต็มสองหู
หัวใจเต้นระส่ำ
ผมเร่งส่งสัญญาณให้เม่าจิ้งและพานหลิงเข้าไปในห้องเก็บของด้านข้าง
ภายในห้องนั้นเต็มไปด้วยของกระจัดกระจาย มีทั้งตู้เก็บของและเตียงเก่า
ผมกวาดตามองไปรอบๆ แล้วชี้ไปที่ใต้เตียง เป็นสัญญาณให้ทุกคนซ่อนตัวตรงนั้น
เม่าจิ้งและพานหลิงรีบผลักเหลียงโหย่วชีเข้าไปก่อน จากนั้นพวกเขาก็ตามเข้าไปซ่อน
ผมหยิบไก่สองตัวสุดท้าย ตัวหนึ่งซ่อนในตู้เก็บของเก่าภายในห้องที่พวกเราอยู่ ส่วนอีกตัวถูกซ่อนไว้ในห้องฝั่งตรงข้าม
เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จ ผมกลับมาที่ห้องเก็บของ
ขณะเดียวกัน ผมสัมผัสได้ถึงพลังอาฆาตที่แผ่ขึ้นมาจากชั้นล่าง และเสียงของวิญญาณที่ดังขึ้นด้วยความตื่นเต้น
“ที่รัก คุณไปซ่อนในตู้กับข้าวทำไม”
“ฉันได้กลิ่นคุณแล้วนะ…”
“ฉันจับขาคุณได้แล้ว…”
เสียงเย็นเยียบและชวนขนลุกดังลอดขึ้นมา ทำให้ผมต้องสูดลมหายใจลึก
ดูเหมือนว่าไก่ตัวแทนที่ซ่อนไว้ในตู้กับข้าวจะถูกพบแล้ว วิญญาณทั้งสามตนค้นหาได้รวดเร็วกว่าที่คิด
ผม
