ุ่งทะลวงเข้ามาได้ทันที
“พวกเธอกำลังจะเข้ามาแล้ว…!” พานหลิงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตึงเครียด
“เร็วเข้า…!” ผมเร่งเร้า ก่อนจะคว้าขี้เถ้าขึ้นมาแล้วเริ่มละเลงลงบนตัวเหลียงโหย่วชี
เม่าจิ้งและพานหลิงก็ช่วยกัน
เราสามคนลงมืออย่างรวดเร็ว ไม่นานร่างของเหลียงโหย่วชีก็ถูกปกคลุมไปทั่วด้วยเถ้าถ่าน
จากนั้นพวกเราก็เริ่มป้ายเถ้าถ่านลงบนตัวเอง
ในขณะเดียวกัน ช่องว่างที่ประตูถูกผลักเปิดกว้างขึ้นเรื่อยๆ มีนิ้วมือซีดขาวมากกว่าสิบนิ้วสอดเข้ามา และพยายามงัดประตูให้เปิดออก
ยันต์บนประตูเริ่มสูญเสียพลัง เกิดควันขึ้นก่อนจะลุกเป็นเปลวไฟ
“เร็วเข้า!” ผมร้องเร่งอีกครั้ง
พวกเราสามคนเร่งมือสุดกำลัง ละเลงเถ้าถ่านทั่วร่างตัวเองเสร็จก่อนที่พลังของยันต์จะหมดลง
ตอนนี้พวกเราดูดำปี๋ไปหมด แต่ไม่มีใครใส่ใจ ในสายอาชีพนี้ ความเป็นและความตายถูกคั่นด้วยเส้นบางๆ
เปรอะเปื้อนเถ้าถ่านบ้าง ใครจะสนใจ
เมื่อเสร็จแล้ว ผมจึงออกคำสั่งต่อไปว่า “ซ่อนไก่ให้หมด แล้วไปที่ชั้นสอง”
เม่าจิ้งกับพานหลิงพยักหน้า พวกเราทั้งสามเริ่มซ่อนตัวแทน
เราซ่อนไก่สามตัวไว้ที่ชั้นล่าง ตัวหนึ่งในเล้าไก่ ตัวหนึ่งในห้องอาหาร และอีกตัวในห้องนอนด้านข้าง
ส่วนไก่อีกสองตัว เรา
