เลือดกลับไหลออกมาอย่างรวดเร็ว
ผมจับมือของเขาแล้วละเลงเลือดลงบนไก่ทั้งห้าตัว
สุดท้าย ผมหยิบขนไก่ออกมาหนึ่งเส้น แล้วยื่นให้เหลียงโหย่วชี
“คุณเหลียง กำขนไก่นี้ไว้ในมือ จากนี้ไป ไก่ทั้งห้าตัวนี้คือร่างตัวแทนของคุณ อย่าทำขนไก่หายเด็ดขาด”
เหลียงโหย่วชีพยักหน้ารัวๆ พลางส่งเสียง “อืมๆ” ในลำคอ
“พี่เจียง เถ้ากระดาษเรียบร้อยแล้ว” พานหลิงเอ่ยขึ้น
ผมรีบพยักหน้า “ผสมขี้เถ้าเลย”
ทุกคนกำลังเร่งมือ เม่าจิ้งเองก็รีบช่วยผสมขี้เถ้าที่เขานำมาด้วย วิธีนี้ผมได้เรียนรู้มาจากพนักงานส่งของคนนั้น แต่ตอนนี้ผมได้พัฒนาให้มันมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นโดยการผสมขี้เถ้ากับเถ้าถ่านไม้ ซึ่งจะช่วยเพิ่มประสิทธิผลให้ดียิ่งขึ้น
“ปังๆๆ!”
“เหลียงโหย่วชี เปิดประตู!”
“เปิดประตูเดี๋ยวนี้…”
“ใครอยู่ในบ้านของฉัน…”
เสียงแหบพร่าดังขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับเสียงประตูสั่นสะเทือนดัง “โครมคราม!”
พลังอาฆาตค่อยๆ แผ่เข้ามา ประตูหน้าถูกผลักจนเปิดออกเป็นช่องแคบๆ มีนิ้วมือซีดขาวยื่นลอดช่องประตูเข้ามา กวาดตะปบไปมาอย่างน่าสะพรึงกลัว
ตอนนี้บนประตูเหลือยันต์เพียงแผ่นเดียว และมันกะพริบติดๆ ดับๆ
หากยันต์นี้ถูกเผาทำลายลง ประตูจะเปิดออก และวิญญาณทั้งสามตนจะพ
