ข้างๆ กลับตอบออกมาทันทีโดยแทบไม่ต้องคิดเลย “ปีมะเมีย เดือนระกา วันเถาะ เวลามะเส็ง”
ผมได้ยินแล้วถึงกับตกใจ แม้แต่อาจารย์ของผม เวลาคำนวณชะตายังต้องใช้นิ้วคำนวณก่อน แต่พานหลิงกลับตอบออกมาได้ทันที ความสามารถในการคำนวณแผนภูมิสวรรค์[1]ของเธอไม่ธรรมดาจริงๆ
“สุดยอดเลย!” ผมเอ่ยชม ก่อนจะรีบจดชื่อของเหลียงโหย่วชีและชะตาของเขาลงบนหลังยันต์สีเหลือง
พานหลิงยิ้มเล็กน้อยอย่างภาคภูมิใจ “ฉันค่อนข้างเก่งคณิตศาสตร์น่ะ แล้วก็เรียนไพ่ทาโรต์มาตั้งแต่เด็ก พอมาเรียนเรื่องแผนภูมิสวรรค์ก็เลยเข้าใจเร็ว”
เธอมีพรสวรรค์จริงๆ
ผมเองก็เคยพยายามเรียนวิธีคำนวณแผนภูมิสวรรค์มาก่อน แต่ผมรู้สึกว่าความยากของมันไม่ต่างจากให้นักเรียนประถมศึกษาไปเรียนคณิตศาสตร์โอลิมปิกเลย
แค่เริ่มต้นก็ยากแล้ว ยิ่งคิดคำนวณยิ่งซับซ้อน
ขณะที่ผมกำลังเขียนชะตาลงบนยันต์
เม่าจิ้งที่ออกไปจับไก่ก็กลับมาพร้อมกับไก่หลายตัวและถุงขี้เถ้า
“ไก่มาแล้ว!”
เมื่อเห็นว่าเม่าจิ้งนำไก่กลับมา ผมรีบหันไปพูดกับพานหลิงทันที
“เริ่มกันเลย เผากระดาษ ห่อยันต์เหลือง…”
