เพราะธูปเซ่นไหว้ไม่เพียงพอ น้ำเสียงของวิญญาณทั้งสามตนจึงเริ่มเย็นชาและแข็งกร้าวขึ้นเล็กน้อย
เหลียงโหย่วชีเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นๆ ร่างของเขาสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว
โชคดีที่ธูปเซ่นไหว้ติดไฟง่าย ทำให้ก่อนที่วิญญาณหญิงทั้งสามจะโกรธ ธูปก็ถูกจุดขึ้นอีกครั้ง
เหลียงโหย่วชีเอ่ยขึ้นต่อหน้าวิญญาณหญิงทั้งสามตนที่อยู่นอกหน้าต่าง “ดี…ดีแล้ว ต้าหรง เสี่ยว…เสี่ยวฟาง ฮวาฮวา กิน…กินเถอะ!”
พวกเธอไร้ซึ่งความลังเลใดๆ สูดหายใจเข้าลึกๆ อีกครั้ง ธูปเริ่มไหม้อย่างรวดเร็ว…
ผมยังคงส่งสัญญาณให้เหลียงโหย่วชีจุดธูปเพิ่ม
สิ่งสำคัญในตอนนี้คือการทำให้วิญญาณทั้งสามตนสงบลง ยิ่งพวกเธอได้รับธูปเซ่นไหว้มากเท่าไร อารมณ์ของพวกเธอก็จะยิ่งสงบ เราก็จะสามารถถ่วงเวลาได้นานขึ้นไปอีก
หลังจากที่พวกเธอสูดธูปไปกว่าสิบดอก ในที่สุดพวกเธอก็หยุดลงแล้วยืนนิ่ง ไม่พูดอะไร เพียงแค่จ้องมองเหลียงโหย่วชีอยู่ที่หน้าต่าง
เหลียงโหย่วชีถูกจ้องจนขนลุกซู่ แต่ก็ทำได้เพียงยืนถือธูปอยู่ในห้องต่อไป
เมื่อวิญญาณไม่ขยับ เราก็ย่อมไม่ขยับเช่นกัน
พวกเธอจ้องมองเหลียงโหย่วชีอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอยกลับไปที่ลานบ้าน และเริ่มเดินไปมาอย่างแผ่วเบา บางครั้งพวกเธอก็จะกลับมาที่หน้า
