อยู่ตรงโต๊ะกลมที่เต็มไปด้วยเครื่องเซ่นไหว้ในลานบ้าน
พวกเธอก้มศีรษะมองป้ายวิญญาณและเครื่องเซ่นไหว้บนโต๊ะอย่างเงียบงัน
ตามร่างของพวกเธอแผ่ไอสีดำปนเหลืองออกมาเป็นสาย
พวกเธอคือวิญญาณอาฆาต
จากระดับพลังที่แผ่ออกมา ดูเหมือนพวกเธอจะไม่ใช่วิญญาณธรรมดา
ไม่แปลกใจเลยที่เม่าจิ้งและพานหลิงไม่กล้ากระทำการใดๆ โดยพลการ
ด้วยระดับพลังของพวกเรา การเผชิญหน้ากับวิญญาณที่พลังอาฆาตรุนแรงขนาดนี้นับว่าเป็นเรื่องที่อันตรายอย่างยิ่ง
หนึ่งในวิญญาณที่อยู่ตรงกลางดูเหมือนจะสังเกตเห็นพวกเราที่ข้างหน้าต่าง
เธอขยับศีรษะเล็กน้อย
และในขณะที่เธอขยับนั้น คอของเธอกลับเผยให้เห็นบาดแผลลึกสีแดงฉานราวกับถูกเชือดอย่างโหดเหี้ยม
เมื่อเห็นเธอหันหน้ามา เม่าจิ้งและผมรีบชักหัวกลับ ซ่อนตัวอยู่หลังม่านหน้าต่างในทันที
เวลานี้พวกเรายังไม่สามารถเปิดเผยตัวได้
เรายังคงเป็นมนุษย์ หากจู่ๆ ต้องเผชิญหน้ากับวิญญาณเหล่านี้อย่างกะทันหัน มีแต่จะทำให้พวกเธอโกรธและอาจเป็นอันตรายถึงชีวิต
หากถึงเวลานั้นก็จะไม่มีทางเลือกให้ใช้พิธีส่งวิญญาณหรือยื้อเวลาได้อีกต่อไป…
ภายในห้องเต็มไปด้วยกลิ่นธูปคละคลุ้ง เหลียงโหย่วชีที่กำลังพยายามจุดธูปมีอาการประหม่าอย่างเห็นได้ชัด เขาย
