ังจุดไม่ติดเสียที
เสียง “แซ็กๆ” ของไฟแช็กดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ก่อนที่ไฟแช็กจะร่วงหล่นลงพื้น
ผมกล่าวขึ้นด้วยเสียงนุ่มนวล “คุณเหลียง อย่าตื่นเต้น ค่อยๆ ทำก็ได้ครับ”
เขาต้องจุดธูปนั้นด้วยตัวเองเพื่อเป็นการอุทิศให้แก่ดวงวิญญาณหญิงสาว ฉะนั้นเขาจึงต้องเป็นคนจุดเท่านั้น
เหลียงโหย่วชีเก็บไฟแช็กขึ้นมา ก่อนจะพยายามจุดอีกครั้ง ในที่สุดคราวนี้เขาก็จุดเทียนให้ติดได้
หลังจากเทียนถูกจุด ธูปก็ถูกจุดตาม ทว่าในขณะนั้นเอง พลันเกิดสายลมเย็นยะเยือกพัดผ่านเข้ามาจากรอยแยกของหน้าต่าง ม่านหน้าต่างที่ปิดลงมาเริ่มพลิ้วไหว
ชัดเจนแล้วว่ามีบางสิ่งกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้
พวกเราทั้งสามคนระแวดระวังขึ้น และพากันหลบไปที่มุมห้อง
สายลมเย็นพัดผ่านอย่างต่อเนื่อง ม่านหน้าต่างไหวไปมา
เหลียงโหย่วชีเหลือบมองม่านหน้าต่างที่สั่นไหว จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมอง ครั้งแรกที่มองออกไปนอกหน้าต่าง มืดสนิทไม่มีอะไรอยู่เลย แต่เมื่อเขามองเป็นครั้งที่สอง…
ด้านนอกหน้าต่างที่มืดมิด ปรากฏเงาของหญิงสาวสามคนในชุดขาว ใบหน้าซีดเผือดคล้ายไร้ชีวิต ดวงตาราวกับปลาตาย
ใบหน้าของพวกเธอแทบจะติดอยู่กับกระจกหน้าต่าง พวกเธอเพียงแค่จ้องมองเหลียงโหย่วชีที่กำลังจุดธูปในห้องอ
