นตรงเข้าไป
ขบวนแห่ศพค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้ามาใกล้พวกเรา นักพรตเต๋าชุดเหลืองที่นำขบวนเองก็สังเกตเห็นพวกเราแล้ว เมื่อเห็นว่าพวกเราไม่ถอยหรือหลีกทาง เขาก็เปล่งเสียงดังขึ้นว่า “หวงเจียเถี่ยจู้ ออกศพมงคล คนเป็นหลีกทาง โชคดียิ่งยวด…” คำพูดนี้ชัดเจนว่าเป็นการบอกให้พวกเราหลีกทาง
แต่เม่าจิ้งที่อยู่ข้างหน้ากลับไม่หยุดเดิน
ผมหยิบกระเป๋าอุปกรณ์ของเม่าจิ้งขึ้นมา แล้วเดินตามไปพร้อมกับพานหลิง
นักพรตเต๋าชุดเหลืองขมวดคิ้ว แสดงสีหน้าไม่พอใจ
ขณะที่เขากำลังจะพูดขึ้นอีกครั้ง เม่าจิ้งกลับยกมือขึ้นประกบ มือขวาใช้สองนิ้วเป็นกระบี่ มือซ้ายรองไว้ด้านล่าง
ผมรู้จักสัญลักษณ์มือนี้ นี่คือ ‘พิธีคารวะ’ เป็นท่าทางแสดงความเคารพที่ใช้ในวงการของพวกเรา
นักพรตเต๋าชุดเหลืองเองก็ดูเหมือนจะรู้เรื่องนี้ เมื่อเห็นเม่าจิ้งทำพิธีคารวะ เขาก็โบกมือให้ขบวนแห่ศพหยุดเดิน
เม่าจิ้งเป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน “ขอให้มีสุขอันไพบูลย์!”
นักพรตเต๋าชุดเหลืองที่ถือกระดิ่งอยู่ได้ยินเช่นนั้นก็ยกมือขึ้นทำสัญลักษณ์เช่นกัน
“ขอให้มีสุขอันไพบูลย์! ไม่ทราบว่าเหตุใดศิษย์น้องจึงขวางทางฉัน”
เม่าจิ้งไม่อ้อมค้อม “ท่านนักพรต ผมเห็นว่าฟ้าใกล้มืด โลงศพก็ดูไม่สงบ วันนี้ก็ไม่ใช่วันม
